Radgbug

Radgbug – ork z garnizonu w Cirith Ungol, występujący w Władcy Pierścieni. Podczas Wojny o Pierścień wziął udział w konflikcie pomiędzy załogą wieży w Cirith Ungol a oddziałem orków z Minas Morgul. Sprzeciwił się rozkazom swojego kapitana Shagrata, uruka, lecz bunt został szybko stłumiony: Shagrat powalił go na ziemię i oślepił, zabijając na miejscu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Oromë

Oromë – Vala zwany Łowcą. Był jednym z Ainurów, którzy zstąpili z Bezczasowych Sal na Ardę podczas Ery Ciemności i Gwiazd. Uwielbiał przemierzać lasy Śródziemia na swoim białym koniu Naharze. Jego imię oznacza „Dmący w Rogi”, a głos jego rogu, Valarómy, napełniał grozą sługi ciemności.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Siostrą Oromëgo była Nessa, a żoną – Vána, zwana Wiecznie Młodą. To Oromë jako pierwszy z Valarów odkrył elfów nad wodami Cuiviénen i wezwał ich do wędrówki do Eldamaru. W tradycjach różnych ludów był znany pod innymi imionami: Sindarowie nazywali go Araw, a Ludzie – Béma. Jego siedzibą w Valinorze były Lasy Oromë, położone na południu krainy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Orocarni

Orocarni, znane także jako „Czerwone Góry” lub Góry Wschodu, znajdowały się daleko na wschód od Śródziemia. W Epoce Gwiezdnego Blasku góry te stały na wschodnim brzegu Morza Wewnętrznego Helcar, gdzie w zatoce Cuiviénen po raz pierwszy przebudziły się elfy. Orocarni miały czerwonawy odcień, a ich doliny wypełniała muzyka licznych rzek…

Aby przeczytać dalszą część artykułu, potrzebna jest aktywna prenumerata. Możesz wykupić ją TUTAJ

Ori

Ori, najmłodszy z trójki braci – obok Noriego i Doriego – był krasnoludem z rodu Durina, który w 2941 roku Trzeciej Ery dołączył do Kompanii Thorina Dębowej Tarczy. Wraz z pozostałymi członkami wyprawy wyruszył do Ereboru, gdzie wydarzenia opowiedziane w Hobbicie doprowadziły do śmierci smoka Smauga i odrodzenia Królestwa pod Samotną Górą.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Charakter i zdolności – nie wojownik, lecz obserwator

W przeciwieństwie do wielu krasnoludów, Ori nie wyróżniał się siłą fizyczną ani zamiłowaniem do walki. Był:

  • cichy,
  • łagodny,
  • wrażliwy,
  • niezwykle uważny.

Jego prawdziwy talent tkwił w sztuce pisania, rysowania i dokumentowania wydarzeń. W czasie wyprawy, podobnie jak Bilbo Baggins, Ori prowadził dziennik, w którym skrupulatnie zapisywał przebieg podróży. Jego pismo było staranne, a myśli uporządkowane – jak u kronikarza, który rozumie wagę słów bardziej niż siłę oręża.

Choć niepozorny, potrafił również bronić się z zaskakującą sprawnością. Dobrze władał procą i katapultą, co okazało się użyteczne w wielu trudnych momentach. W chwilach zagrożenia wykazywał odwagę, która brała się z poczucia obowiązku i lojalności wobec braci i towarzyszy.

Wyprawa do Ereboru i lata w odrodzonym królestwie

W 2941 roku Ori dołączył do Kompanii Thorina i brał udział we wszystkich etapach wyprawy. Po śmierci Thorina i zwycięstwie nad Smaugiem pozostał w Ereborze, gdzie żył przez kolejne dekady, współtworząc odbudowane Królestwo pod Górą.

Jednak jego historia nie zakończyła się spokojnym życiem w dobrobycie.

Wyprawa Balina do Morii – ostatnia misja

W 2989 roku Ori podjął decyzję, która na zawsze wpisała go w legendy krasnoludów. Razem z Balinem i Óinem dołączył do wyprawy mającej na celu ponowną kolonizację Khazad-dûm, starożytnego krasnoludzkiego królestwa znanego jako Moria.

Podjęli próbę przywrócenia świetności miejsca, które niegdyś było sercem ich cywilizacji.

Jednak przedsięwzięcie to zakończyło się tragicznie. W 2994 roku Moria została oblężona przez orków, a ostatnia grupa krasnoludów schroniła się w Komnacie Mazarbul. To właśnie tam Ori – do ostatniej chwili wierny swojej roli kronikarza – pisał w Księdze Mazarbul, dokumentując desperacką walkę i narastającą beznadzieję.

Jego ostatnie słowa, drżące pismo urwane w pół zdania, stały się jednym z najbardziej poruszających świadectw w całej twórczości Tolkiena.

Ori zginął z bronią w ręku, broniąc resztek wyprawy Balina. Księga, którą prowadził, została odnaleziona wiele lat później przez Drużynę Pierścienia, odsłaniając prawdę o ich losie.

Dziedzictwo – bohater z piórem, nie z toporem

Ori nie był wojownikiem z pieśni ani bohaterem z legend o wielkich bitwach. Jego siła tkwiła gdzie indziej: w pamięci, słowie i wierności obowiązkowi.

Jego postać przypomina, że:

  • odwaga przybiera różne formy,
  • nie każdy bohater stoi na pierwszej linii frontu,
  • niekiedy największym aktem odwagi jest spisanie prawdy, nawet wtedy, gdy staje się ona ostatnim świadectwem istnienia.

Ori – cichy kronikarz Durinowych krasnoludów – pozostaje jednym z najbardziej poruszających bohaterów w całym legendarium, bo choć jego topór był skromny, jego słowa przetrwały wieki.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Rangers of Ithilien

Rangers of Ithilien (Strażnicy Ithilien) – formacja wojskowa Gondoru, utworzona pod koniec XXIX wieku Trzeciej Ery przez namiestnika Túrina II w celu obrony Ithilien przed rosnącym zagrożeniem ze strony Mordoru i Minas Morgul.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Strażnicy Ithilien działali głównie w północnej części tej krainy. Ubrani w zielone płaszcze i lekkie zbroje, specjalizowali się w walce podjazdowej i zasadzkach, używając łuków, włóczni oraz mieczy. Ich główną bazą w czasie Wojny o Pierścień było ukryte schronienie Henneth Annûn („Okno Zachodzącego Słońca”), zlokalizowane w systemie jaskiń za wodospadem w dolinie Anduiny.

W latach poprzedzających Wojnę o Pierścień i podczas niej dowodził nimi Faramir, drugi syn namiestnika Denethora II. Strażnicy odegrali istotną rolę w obronie Gondoru, osłabiając działania Mordoru na wschodnich granicach.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Rangers of the North

Rangers of the North (Strażnicy Północy) – potomkowie Dúnedainów z dawnego królestwa Arnoru, działający w Eriadorze przez większą część Trzeciej Ery. Przez mieszkańców tych ziem byli postrzegani jako tajemniczy i obcy wędrowcy, znani z ponurego usposobienia i zamiłowania do milczenia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Strażnicy odznaczali się wielką wytrzymałością i umiejętnością tropienia. Ubierali się zazwyczaj w płaszcze barwy zielonej lub szarej, spinane srebrnymi klamrami w kształcie gwiazdy. Ich głównym zadaniem była ochrona granic Eriadoru przed zagrożeniami z zewnątrz, mimo że wielu ludzi nie było świadomych ich pochodzenia ani roli.

W istocie Strażnicy byli potomkami rodu królewskiego z Arnoru, a ich wodzowie wywodzili się bezpośrednio z linii Isildura. W latach poprzedzających i w czasie Wojny o Pierścień ich przywódcą był Aragorn II, syn Arathorna, znany wówczas pod imieniem Wędrowiec (Strider). Wśród jego towarzyszy znajdowali się m.in. Halbarad, który poległ na Polach Pelennoru, oraz synowie Elronda, Elladan i Elrohir.

Po koronacji Aragorna na króla Elessara i zjednoczeniu Arnoru z Gondorem Strażnicy Północy zostali uznani za elitarnych obrońców Zjednoczonego Królestwa.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Periannath

Periannath – sindarińskie określenie hobbitów, oznaczające „Małych Ludzi”. Nazwa ta pojawia się w kronikach Trzeciej Ery, zwłaszcza w odniesieniu do wydarzeń Wojny o Pierścień. Choć hobbici byli najmniejszym i niepozornym ludem Śródziemia, odegrali kluczową rolę w zniszczeniu Jedynego Pierścienia i upadku Saurona. Dzięki temu Periannath zostali uwiecznieni w pieśniach elfów i ludzi, a ich odwaga i znaczenie zostały uznane w dziejach Ardy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Peregrin Took

Peregrin Took (ur. 2990, zm. po 64 roku Czwartej Ery) – hobbit ze Shire’u, syn Thaina Paladina II. Znany także jako Pippin, był jednym z Czterech Hobbitów uczestniczących w Wojnie o Pierścień. W 3018 roku Trzeciej Ery dołączył do Drużyny Pierścienia jako wierny towarzysz Froda Bagginsa.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Po rozpadzie Drużyny został pojmany wraz z Meriadokiem Brandybuckiem przez orków, lecz obaj zbiegli do Fangornu, gdzie spotkali Drzewca i przyczynili się do marszu Entów na Isengard. Następnie udał się do Gondoru, gdzie został mianowany Strażnikiem Cytadeli i odegrał ważną rolę w uratowaniu życia Faramira. W czasie bitwy przed Morannonem wsławił się zabiciem trolla. Brał także udział w bitwie nad Wodą w Shire.

Peregrin i Meriadok, dzięki napojowi Entów, stali się najwyższymi hobbitami w dziejach, osiągając wzrost blisko czterech i pół stopy. W 14 roku Czwartej Ery Pippin objął urząd trzydziestego drugiego Thaina Shire’u i sprawował go do roku 64. Ostatnie lata spędził wraz z Meriadokiem w Rohanie i Gondorze; obaj zostali pochowani z honorami w Domu Królów w Minas Tirith.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Ossë

Ossë – Maia mórz, zwany Władcą Fal, sługa Ulma, Pana Wszystkich Wód. Był małżonkiem Uinen, Pani Ciszy. Władał wodami przybrzeżnymi Śródziemia i znany był z gwałtownego, burzliwego charakteru, budzącego lęk wśród żeglarzy. Modlono się do Uinen, aby łagodziła jego gniew i powstrzymywała wzburzenie fal. Ossë zaprzyjaźnił się z elfami Teleri, którym przekazał umiejętność budowy statków. Według tradycji to on podniósł z dna morza wyspę Númenor, darowaną Edainom przez Valarów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Olwë

Olwë – król Telerich w Amanie, brat Elwëgo (Thingola), pierwszego Najwyższego Króla Telerich w Beleriandzie. Wraz z bratem prowadził swój lud podczas Wielkiej Podróży do Valinoru. Gdy Elwë pozostał w Beleriandzie po spotkaniu z Melianą, Olwë objął przywództwo nad Telerimi, poprowadził ich na Tol Eressëę, a następnie do Eldamaru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Olwë został królem w Alqualondë, gdzie Teleri założyli swoje miasto i port. Był on ich władcą w czasie budowy białych okrętów i późniejszych wydarzeń, w tym Rzezi w Alqualondë, podczas której Noldorowie pod wodzą Fëanora napadli na Teleri, by zdobyć ich statki.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu