Saruman

Saruman – jeden z Istari, czarodziejów wysłanych do Śródziemia w roku 1000 Trzeciej Ery. W Valinorze był Maią Aulëgo, znanym jako Curumo; elfy nazywały go Curunírem, czyli „człowiekiem zręcznym”. Jako przywódca Zakonu Czarodziejów nosił miano Sarumana Białego.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W początkach swojej działalności wędrował po Śródziemiu, poszukując wiedzy i sprzymierzonych sił w walce z Sauronem. Z czasem jednak uległ pysze i pragnieniu władzy, co doprowadziło go do zdrady swojej misji. W 2759 roku objął we władanie twierdzę Isengard i wieżę Orthank. Zgromadził tam armię orków, półorków, Uruk-hai i sprzymierzeńców z Dunlandu, a jego znakiem była biała dłoń.

Podczas Wojny o Pierścień został pokonany – Entowie zniszczyli Isengard, a w bitwie pod Helmowym Jarem wojska Rohanu odparły jego siły. Wtedy Gandalf złamał jego laskę i pozbawił go mocy. Po upadku w Isengardzie Saruman udał się do Shire, gdzie przejął władzę w czasie tzw. „oczyszczenia Shire’u”. Tam został ostatecznie zgładzony przez swojego sługę, Grímę Smoczy Język.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Quickbeam

Quickbeam (elf. Bregalad, „szybkie drzewo”) – ent z Lasu Fangorn, najmłodszy spośród jego mieszkańców. Wyróżniał się niecierpliwością i „pośpiesznością” w działaniu, co odróżniało go od większości entów. Był opiekunem jarzębin (rowanów), do których miał szczególne upodobanie, a jego wygląd przypominał te drzewa: miał szarozielone włosy, czerwone usta i donośny głos.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Podczas Wojny o Pierścień Quickbeam gościł hobbitów Meriadoka Brandybucka i Peregrina Tuka, gdy ci znaleźli się w Fangornie. Wziął udział w marszu entów na Isengard i odegrał istotną rolę w zniszczeniu twierdzy Sarumana.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Quendi

Quendi – samookreślenie elfów, oznaczające „mówiący” lub „ci, którzy mówią”. Nazwa ta nawiązuje do faktu, że elfy były pierwszą rasą rozumną, która przemówiła w Ardzie, po przebudzeniu nad wodami Cuiviénen w Epoce Gwiazd.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Według tradycji, ich głosy i mowa były piękne i subtelne, a oni sami ciekawi świata, który nazywali w języku, jaki ukształtowali – quenyi (dosł. „mowa”). Z tego źródła miały wywodzić się wszystkie inne języki Śródziemia. Entowie byli pierwszą obcą rasą, która nauczyła się mowy od Quendi.

Choć quenya była najstarszym językiem elfów, w toku dziejów powstały liczne dialekty i języki pokrewne, m.in. sindarin, który stał się językiem dominującym w Śródziemiu w Drugiej i Trzeciej Erze. W późniejszych czasach quenya zachowała funkcję języka ceremonialnego i literackiego, używanego przez Eldarów, a także przez niektórych Dúnedainów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Roheryn

Roheryn – koń Aragorna II, darowany mu przez Arwenę Undómiel w czasie Wojny o Pierścień. Imię w sindarinie oznacza „koń damy”. Był silny i wytrzymały, a mimo kudłatego wyglądu odznaczał się dumą i odwagą.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Roheryn towarzyszył Aragornowi w najważniejszych wydarzeniach wojny: od bitwy pod Hornburgiem, przez wyprawę Ścieżkami Umarłych, aż po bitwę na Polach Pelennoru i ostatnią konfrontację pod Czarną Bramą Mordoru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Rohan

Rohan – królestwo ludzi w Trzeciej Erze Słońca, nazywane także Riddermarkiem lub Marką. Nazwa oznacza „krainę koni”, a jego mieszkańców określano mianem Rohirrimów („panów koni”).

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Powstało w 2510 roku, gdy po bitwie na Polu Celebrantu Éothéodowie, złotowłosi jeźdźcy z północy, przybyli z odsieczą Gondorowi. W dowód wdzięczności namiestnik Cirion nadał im prowincję Calenardhon, która stała się niezależnym, lecz sprzymierzonym królestwem.

Rohan obejmował rozległe równiny i pastwiska położone między Anduiną na wschodzie, Górami Białymi na południu, Górami Mglistymi i Lasem Fangorn na północy. Podzielony był na pięć głównych regionów: Wschodnią i Zachodnią Fałdę, Wschodni i Zachodni Emnet oraz Wold. Najważniejszymi rzekami były Entwash i Snowbourn.

Stolicą królestwa było Edoras, gdzie znajdowała się Złota Sala Meduseld. W razie zagrożenia Rohirrimowie chronili się w twierdzach Helmowy Jar i Dunharrow.

Rohan odegrał kluczową rolę w Wojnie o Pierścień – szczególnie w bitwie pod Hornburgiem oraz na Polach Pelennoru, gdzie szarża Rohirrimów przechyliła szalę zwycięstwa na stronę Wolnych Ludów. Wraz z Gondorem i Arnorem Rohan wszedł w okres długiego pokoju w Czwartej Erze.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Rógin

Rógin – określenie w języku Rohirrimów stosowane wobec plemion Drúedainów, znanych także jako Dzicy Ludzie lub Wosowie, zamieszkujących las Drúadan w Górach Białych.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

River-women

River-women – duchy rzek wspomniane w legendarium J.R.R. Tolkiena. Ich natura nie jest jasna: mogły być pomniejszymi Majarami związanymi z Ulmem, Władcą Wód, lub duchami podobnymi do Entów, związanymi z opieką nad kelvarami i olvarami Ardy. Najbardziej znana z nich to kobieta-rzeka z doliny Withywindle, matka Złotej Jagody, żony Toma Bombadila. W Czerwonej Księdze Marchii Zachodniej opisywana jest jako postać promienna, o złocistych włosach, przywodząca na myśl elfią dziewicę.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Samwise Gamgee

Samwise Gamgee – hobbit z Shire, syn Hamfasta Gamgee, urodzony w 2980 roku Trzeciej Ery. Był ogrodnikiem w Bag End i wiernym sługą rodziny Bagginsów. Towarzyszył Frodowi Bagginsowi w wyprawie do Rivendell i został członkiem Drużyny Pierścienia. Jako jedyny pozostał u boku Powiernika Pierścienia aż do końca misji.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Sam odegrał kluczową rolę w wyprawie – uratował życie Froda w wielu niebezpiecznych sytuacjach, m.in. walcząc z pajęczycą Szelobą, którą odparł przy pomocy Fiolki Galadrieli i miecza Żądło. Następnie wspierał osłabionego Froda w drodze do Góry Przeznaczenia, gdzie doszło do zniszczenia Jedynego Pierścienia.

Po wojnie Samwise powrócił do Shire, gdzie odziedziczył Bag End. Poślubił Rose Cotton i miał z nią trzynaścioro dzieci. Siedmiokrotnie wybierano go na burmistrza Shire, a jego życie stało się wzorem hobbickiego przywództwa. Po śmierci żony, w 82 roku Czwartej Ery, Sam opuścił Śródziemie, płynąc do Nieśmiertelnych Krain.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Roäc the Raven

Roäc – władca Kruków z Ereboru, syn Carca. Urodził się w roku 2788 Trzeciej Ery. W czasie wyprawy Thorina II Dębowej Tarczy do Samotnej Góry miał 153 lata i był już bardzo wiekowy, niemal pozbawiony piór. Pomagał krasnoludom z Kompanii Thorina, a jego największą zasługą było przekazanie wiadomości o śmierci smoka Smauga. Na jego rozkaz Kruki Ereboru udały się do Żelaznych Wzgórz, by wezwać Dáinowi II Żelaznostopemu posiłki na Bitwę Pięciu Armii.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Radagast

Radagast – jeden z Istarich, zwany Brązowym. Był Majarem Yavanny, znanym pierwotnie jako Aiwendil („miłośnik ptaków”). Około roku 1000 Trzeciej Ery został wysłany do Śródziemia jako członek zakonu Czarodziejów. Rezydował głównie w Rhosgobel, w pobliżu Mrocznej Puszczy. Radagast odznaczał się głęboką znajomością ziół, roślin, ptaków i zwierząt, natomiast w mniejszym stopniu angażował się w sprawy ludzi i elfów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu