Valimar

Valimar był miastem Valarów i Maiarów w centrum Valinoru, w Nieśmiertelnych Krainach. Jego nazwa oznacza „siedzibę Valarów”. Miasto słynęło z białych kamiennych budowli, srebrnych kopuł i złotych iglic, a w jego przestrzeniach rozbrzmiewała muzyka licznych srebrnych i złotych dzwonów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Przed białymi murami i złotą bramą miasta znajdował się Máhanaxar, zwany Kręgiem Przeznaczenia, gdzie w wielkim kręgu stały trony Valarów i gdzie odbywały się ich narady. W pobliżu wznosił się Zielony Kopiec Ezellohar, na którym przez długie wieki rosły Dwa Drzewa Valarów, dające światło całemu Valinorowi.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. Geography
  2. DoT Roz. V

Weather Hills

Wzgórza Pogodowe były pasmem wzgórz w Eriadorze, położonym na północ od Wielkiego Gościńca Wschodniego, między Bree a Trollowym Wzgórzem. Najwyższym ich wzniesieniem był Amon Sûl, zwany Wichrowym Czubem, wznoszący się nad drogą biegnącą ku Rivendell. W czasach królestwa Arnoru wzgórza te stanowiły granicę między Arthedainem a Rhudaurem, a na Amon Sûl wzniesiono strażniczą wieżę, w której przechowywano jeden z palantírów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W okresie wojen z Królestwem Angmaru Wzgórza Pogodowe były silnie umocnione i bronione przez Dúnedainów, lecz w połowie Trzeciej Ery zostały zdobyte i zniszczone przez siły Czarnoksiężnika z Angmaru. Od tego czasu miejsce to popadło w ruinę i w czasach Wojny o Pierścień pozostawało niemal bezludne, choć wciąż miało znaczenie jako punkt obserwacyjny nad okolicą.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. Geography
  2. DoT Roz. W

White Tower

Biała Wieża była najwyższą budowlą Minas Tirith, wznoszącą się na szczycie cytadeli, ponad siódmym i najwyższym kręgiem murów miasta. Została zbudowana w 1900 roku Trzeciej Ery, gdy król Gondoru Calimehtar odnowił i umocnił twierdzę. Każdy z siedmiu poziomów miasta wznosił się wyżej od poprzedniego, a Biała Wieża górowała nad nimi wszystkimi, lśniąc w słońcu jasnym kamieniem.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W 2698 roku namiestnik Ecthelion I odbudował i umocnił Wieżę, czyniąc ją jeszcze wspanialszą. W jej wielkiej sali mieścił się dwór królewski, a w komnacie pod kopułą przechowywano palantír, zwany Kamieniem Widzenia.

Nazwa Biała Wieża bywała używana nie tylko na oznaczenie samej budowli, lecz także całego Minas Tirith i jego władzy. W mowie sprzymierzeńców i wrogów Gondoru określenie to stało się symbolem miasta-twierdzy oraz potęgi jego mieszkańców.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. Geography
  2. DoT Roz. W

White Horn Mountains

Góry Białe były rozległym pasmem ośnieżonych szczytów, stanowiących naturalną granicę i kręgosłup Gondoru. W języku elfów nosiły nazwę Ered Nimrais. Łańcuch ten ciągnął się na długości około sześciuset mil, od Anduiny na zachodzie aż niemal do morza, oddzielając południowe krainy od północnych równin.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Najdawniejszymi mieszkańcami Gór Białych byli przodkowie Dunlendingów oraz Wosowie, zwani Dzikimi Ludźmi z Lasu Drúadan. W Trzeciej Erze znaczne obszary pasma znalazły się pod władzą Rohirrimów i Gondorczyków. W północnych częściach gór znajdowały się twierdze Rohanu, w tym Helmowy Jar oraz Dunharrow. U wschodnich krańców pasma, na stromych zboczach góry Mindolluin, wzniesiono Minas Tirith, strażnicę i stolicę Gondoru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. Geography
  2. DoT Roz. W

Window of the Sunset

Henneth Annûn, zwane Oknem Zachodu, było ukrytym schronieniem Strażników Ithilien w północnej części Ithilien. Znajdowało się za kurtyną wodospadu, którego wody spływały ku Anduinie w pobliżu Pola Cormallen, na południe od Cair Andros. Miejsce to zostało zbudowane w roku 2901 Trzeciej Ery przez Túrina z Gondoru jako tajna kryjówka i punkt obserwacyjny przeciw nieprzyjaciołom nadciągającym z Mordoru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W czasie Wojny o Pierścień Henneth Annûn służyło Faramirze i jego Strażnikom jako główna siedziba i miejsce narad. Tam Frodo Baggins, Powiernik Pierścienia, wraz z Samwisem Gamgee, znaleźli schronienie w drodze ku Mordorowi. Jaskinia była starannie zamaskowana, a jej położenie utrzymywano w ścisłej tajemnicy; obcy, którym pozwolono tam przebywać, byli zobowiązywani do zachowania milczenia co do jej istnienia. Po upadku Saurona miejsce to pozostało świadectwem czujności i wytrwałości Strażników Ithilien.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. Geography
  2. DoT Roz. W

Withywindle

Withywindle była niewielką rzeką płynącą przez Stary Las, położony na wschód od Shire. Jej źródła znajdowały się na Wzgórzach Kurhanów, skąd spływała krętym nurtem przez gęste ostępy leśne, by ostatecznie uchodzić do Brandywiny.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Dolina rzeki, zwana Dingle, obfitowała w wierzby i była miejscem osobliwym, nasyconym dawną mocą lasu. Tam właśnie przebywał Starzec Wierzba, najpotężniejszy z duchów związanych ze Starym Lasem, którego wola oddziaływała na wody i drzewa doliny.

Z rzeką związana była także Rzeczna Kobieta z Withywindle, duch wód, którą uważano za matkę Złotej Jagody, żony Toma Bombadila, zwanej Córką Rzeki.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. Geography
  2. DoT Roz. W

Zirak-zigil

Zirak-zigil był jednym z trzech szczytów wznoszących się nad Khazad-dûm w paśmie Gór Mglistych. W mowie elfów nosił nazwę Celebdil, a w języku Westron zwano go Srebrnym Szczytem. U podnóża tych gór rozciągało się krasnoludzkie królestwo Morii.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Na wierzchołek Zirak-zigil prowadziły legendarne Nieskończone Schody, wykute przez krasnoludów od najgłębszych lochów aż po sam szczyt. Znajdowała się tam Wieża Durina, miejsce czuwania i dawnej straży.

Pod koniec Trzeciej Ery, podczas Wyprawy Pierścienia, Gandalf Szary stoczył na szczycie Zirak-zigil ostateczną walkę z Balrogiem z Morii. W starciu tym Wieża Durina została zniszczona, a czarodziej strącił przeciwnika w przepaść. Sam jednak zginął, by powrócić później jako Gandalf Biały.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. Geography
  2. DoT Roz. Z

Almaren

Almaren była wyspą położoną pośrodku wielkiego jeziora w Śródziemiu w czasach Wiosny Ardy, w Erze Lamp. Stanowiła pierwszą siedzibę Valarów na Ardzie, zanim wycofali się na Zachód. Została wzniesiona po ustanowieniu Dwóch Lamp, Illuiny i Ormalu, które oświetlały świat symetrycznym blaskiem.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Na Almaren Valarowie zamieszkali w pokoju i porządku, sprawując opiekę nad młodą Ardą. Był to czas harmonii, poprzedzający otwarty bunt Melkora. Gdy Melkor powrócił potajemnie do Ardy i podkopał fundamenty Lamp, doprowadził do ich zburzenia. Upadek Illuiny i Ormalu spowodował zniszczenie Almaren oraz wielkie wstrząsy w świecie, które odmieniły kształt Śródziemia i zakończyły Wiosnę Ardy. Po tym wydarzeniu Valarowie opuścili Śródziemie i udali się do Amanu, gdzie założyli nowe królestwo Valinor.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. Geography
  3. DoT Roz. A

Aglarond

Aglarond to nazwa Błyszczących Pieczar położonych za twierdzą w Helmowym Jarze, w Białych Górach, na zachodnich krańcach Rohanu. W pobliżu znajdował się Rogaty Gród, czyli warownia wzniesiona w wąskiej dolinie, gdzie podczas Wojny o Pierścień rozegrała się Bitwa o Helmowy Jar. W twierdzy tej schronili się Rohirrimowie pod wodzą króla Théodena, odpierając atak wojsk Sarumana wysłanych z Isengardu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Błyszczące Pieczary miały naturalne pochodzenie i stanowiły rozległy system komór, korytarzy i grot, wyróżniających się niezwykłym bogactwem form skalnych, kryształów i nacieków. Ich piękno zostało szczegółowo opisane przez Gimlego, syna Glóina, który po bitwie zachwycił się ich wspaniałością i uznał je za jedno z największych cudów Śródziemia. Nazwa Aglarond pochodzi z języka sindarińskiego i oznacza Błyszczące Pieczary.

Po zakończeniu Wojny o Pierścień Gimli sprowadził do Błyszczących Pieczar grupę krasnoludów, głównie z Ereboru, i założył tam nową siedzibę swego ludu. Został Władcą Błyszczących Pieczar, a osada krasnoludów w Aglarondzie stała się jednym z najważniejszych ośrodków ich kultury w Czwartej Erze. Krasnoludowie z Błyszczących Pieczar wsławili się kunsztem rzemiosła, zwłaszcza w dziedzinie kamieniarstwa i kowalstwa, przyczyniając się do odbudowy Gondoru i Rohanu po zniszczeniach wojennych.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. Geography
  3. DoT Roz. A

Alqualondë

Alqualondë było miastem i portem Telerich w Eldamarze, na wybrzeżu Amanu, w Nieśmiertelnych Krainach. Teleri stanowili trzeci i ostatni z Trzech Rodów Elfów, którzy w Wiekach Gwiazd wyruszyli ze Śródziemia ku Zachodowi. Byli ludem szczególnie umiłowującym morze i żeglugę, a ich więź z wodą była silniejsza niż u pozostałych Eldarów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Miasto wzniesiono nad wielką naturalną zatoką, która stanowiła bezpieczną przystań dla licznej floty Telerich. Ich statki, często rzeźbione na kształt łabędzi, stały się znakiem rozpoznawczym tego ludu. Nazwa Alqualondë oznacza Łabędzią Przystań i odnosi się do łabędzich okrętów cumujących w jego zatoce. Teleri nauczyli się sztuki budowy okrętów i żeglugi dzięki naukom Ulma, Władcy Wód, oraz jego sług.

Alqualondë było miastem jasnym i pięknym, zbudowanym z białego kamienia i ozdobionym perłami, wzniesionym pod gwiazdami na wybrzeżu Eldamaru. Do portu prowadziło wejście przez kamienny łuk wykuty w skale nad morzem. Miasto odegrało znaczącą rolę w dziejach Amanu, zwłaszcza podczas wydarzeń związanych z buntem Noldorów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. A Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. Geography
  3. DoT Roz. A