Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Valinor był drugim królestwem Valarów i Maiarów w Ardzie, po Almarinie, i znajdował się na zachodnim kontynencie Amanu. Nazwa oznacza „kraj Valarów”. Kraina ta była osłonięta od wschodu potężnym łańcuchem Gór Pelóri, a od zachodu graniczyła z Morzem Ekkaia. W Valinorze Valarowie wznieśli swoje siedziby, wśród nich miasto Valimar, i tam Yavanna wyhodowała Dwa Drzewa, których światło rozjaśniało całą krainę aż po stoki Pelóri.
Po zniszczeniu Drzew przez Melkora i Ungoliantę z ich ostatniego owocu i kwiatu powstały Słońce i Księżyc, które Valarowie umieścili na niebie, aby oświetlały cały Świat. W Valinorze znajdowały się siedziby poszczególnych Valarów i ich służebnych Maiarów; na szczycie Taniquetilu wznosił się Ilmarin, dom Manwego i Vardy.
Po Upadku Númenoru i Zmianie Świata w Drugiej Erze Valinor, wraz z całym Amanem, został odsunięty poza kręgi świata śmiertelników. Odtąd mógł być osiągnięty jedynie Prostą Drogą, dostępną dla elfickich okrętów płynących poza Sfery Świata.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. V