Tom Bombadil
Tom Bombadil był zagadkowym panem Starego Lasu, znanym hobbitom pod tym właśnie imieniem. Elfy nazywały go Iarwain Ben-adar, co znaczy „Najstarszy i bez ojca”, krasnoludy Forn, a ludzie Orald. Wedle niektórych podań był jednym z duchów, które przybyły do Śródziemia w zamierzchłych wiekach, zanim jeszcze nastały czasy słońca i księżyca.
Mieszkał na skraju Starego Lasu wraz ze swą żoną Złotą Jagodą, córką Rzeki. Postać miał niską i krępą, z twarzą rumianą, niebieskimi oczami i brązową brodą. Nosił niebieski kaftan, wysoki kapelusz z piórem oraz żółte buty. Zwykł mówić i śpiewać wierszem, a jego zachowanie wydawało się osobliwe i pełne beztroski. W granicach swej krainy posiadał jednak władzę niezachwianą i żadne zło nie mogło go dosięgnąć ani podporządkować sobie jego woli.
W czasie Wyprawy Pierścienia dwukrotnie wybawił hobbitów od zguby: najpierw uwolnił ich z mocy Starego Człowieka Wierzby w Starym Lesie, a następnie ocalił z rąk Upiorów z Kurhanów na Kurhanach.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. T