Glaurung

Glaurung był pierwszym z Urulókich, smoków ziejących ogniem, i największym z nich w Pierwszej Erze. Zwany Ojcem Smoków, wyszedł z Angbandu po raz pierwszy w roku 260 Pierwszej Ery, lecz został wówczas odparty i powrócił do twierdzy Morgotha. Przez następne stulecia wzrastał w sile, aż w roku 455 wziął udział w Bitwie Nagłego Płomienia, która przełamała oblężenie Angbandu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Bitwie Niezliczonych Łez Glaurung prowadził zastępy smoków przeciw wojskom elfów i ludzi. Jedynie krasnoludowie z Belegostu zdołali stawić mu skuteczny opór. Król Azaghâl zranił Glaurunga, lecz sam poległ, a smok został zmuszony do odwrotu.

W roku 496 Glaurung zniszczył siły Nargothrondu pod Tumhalad, splądrował miasto i zagarnął jego skarby, po czym legł na nich w wielkiej sali. Posługiwał się mocą swego spojrzenia i czarów, aby podporządkować sobie i zgubić Túrina, Nienor oraz Finduilas. W roku 501 Túrin Turambar zadał mu śmiertelną ranę, wbijając miecz w jego brzuch, i w ten sposób zakończył życie Glaurunga.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. G

Gimli

Gimli był krasnoludem z Ereboru, synem Glóina. Urodził się w roku 2879 Trzeciej Ery w Górach Błękitnych, a po odzyskaniu Królestwa pod Górą w 2941 roku zamieszkał w Ereborze. W roku 3018 przybył wraz z ojcem do Rivendell i został wybrany członkiem Drużyny Pierścienia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Gimli należał do nielicznych krasnoludów, którzy zawarli trwałą przyjaźń z elfami. W Lothlórien oddał cześć Galadrieli i otrzymał od niej kosmyk włosów, który nosił jako cenną pamiątkę. Jego najbliższym towarzyszem stał się Legolas, elf z rodu Sindarów. Gimli brał udział w bitwach pod Helmowym Jarem, na Polach Pelennoru oraz przed Czarną Bramą Mordoru.

Po Wojnie o Pierścień został panem Lśniących Jaskiń pod Helmowym Jarem i sprawował tam władzę przez wiele lat. Po śmierci króla Elessara w roku 120 Czwartej Ery wyruszył wraz z Legolasem w podróż morską do Nieśmiertelnych Krain.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. G

Gothmog

Gothmog był Władcą Balrogów i najpotężniejszym spośród sług Morgotha w Angbandzie. Należał do rzędu Majarów jako duch ognia i wraz z innymi Balrogami zbuntował się przeciw Valarom, przechodząc na stronę Morgotha. W wojnach Beleriandu stał się jego głównym wodzem i wykonawcą najcięższych wyroków.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Na rozkaz Morgotha zabił Fëanora przed bramami Angbandu. W późniejszych walkach posługiwał się ognistym biczem i czarnym toporem. W Bitwie Nieprzeliczonych Łez zabił Fingona, Najwyższego Króla Noldorów, oraz pojmał Húrina.

W roku 511 Pierwszej Ery dowodził natarciem sił Angbandu na Gondolin. Prowadził Balrogi, legiony orków i smoki, a miasto zostało zdobyte i zniszczone. Podczas plądrowania Gondolinu Gothmog starł się z Ecthelionem, wodzem Noldorów, i w pojedynku obaj ponieśli śmierć.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. G

Gorbag

Gorbag był Uruk-hai z Minas Morgul i w czasie Wojny o Pierścień dowodził kompanią orków z Morgulu. Po pojmaniu Froda Bagginsa jego oddział starł się z orkami z Wieży Cirith Ungol, którymi dowodził Szagrat, o mithrilową koszulę należącą do Powiernika Pierścienia. W wyniku walki zwyciężyli orkowie z Wieży, a Gorbag poległ.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. G

Gwaihir the Windlord

Gwaihir, Orzeł Mglistych Gór, był największym i najpotężniejszym Orłem swojego czasu. Nazywany Królem Wszystkich Ptaków, Gwaihir był szczególnym przyjacielem Czarodziejów i Elfów. Jego więź z Gandalfem stała się szczególnie silna po tym, jak czarodziej uleczył go z zatrutej rany. W 2941 roku Gwaihir i jego Orły uratowali Thorina i Kompanię przed atakiem Orków podczas wyprawy do Ereboru. W Bitwie Pięciu Armii odegrali kluczową rolę, przyczyniając się do zwycięstwa.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Podczas Wojny o Pierścień Gwaihir uwolnił Gandalfa z Isengardu, a potem zniósł go ze szczytu Zirak-zigil po jego walce z Balrogiem z Morii. W czasie ostatniej bitwy wojny, przed Czarną Bramą Mordoru, Gwaihir i jego brat Landroval poprowadzili Orły Północy w walce z Upiorami Pierścienia, tuż przed zniszczeniem Jedynego Pierścienia. Następnie, po zniszczeniu Pierścienia, Gwaihir i Landroval uratowali Froda Bagginsa i Samwise’a Gamgee, zabierając ich z Gór Przeznaczenia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. G

Grishnákh

Grishnákh był orkiem z Mordoru, który podczas Wojny o Pierścień dowodził oddziałem uczestniczącym w napadzie na Drużynę Pierścienia nad rzeką Anduiną. W starciu tym zginął Boromir, a Meriadok Brandybuck i Peregrin Took zostali pojmani. Grishnákh podejrzewał, że hobbici mogą posiadać wiadomości o Jedynym Pierścieniu, i zamierzał wykorzystać ich, by zdobyć go dla siebie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Kierując się własną chciwością i zdradliwymi zamiarami, wyrwał jeńców z rąk orków z Isengardu, z którymi rywalizował o łup i pierwszeństwo. Wkrótce jednak obóz orków został zaatakowany i zniszczony przez jeźdźców Rohanu. W potyczce tej Grishnákh poległ, a zamieszanie umożliwiło hobbitom ucieczkę.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. G

Helm Hammerhand

Helm Młotoręki był królem Rohanu z rodu Eorla. Urodził się w roku 2691 Trzeciej Ery, a tron objął w 2741 jako dziewiąty król Marki. Panował przez siedemnaście lat. Za jego rządów Rohan został najechany przez Dunlendingów, którzy sprzymierzyli się z wrogami Rohirrimów. W roku 2758 Rohirrimowie ponieśli klęskę przy Przeprawach na Isenie, po czym Helm wycofał się z wojskiem do twierdzy Hornburg w Helmowym Jarze.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Podczas Długiej Zimy twierdza była oblegana, lecz Helm nie poddał się. Wychodził nocami w śnieg i samotnie napadał na oblegających, zabijając ich gołymi rękami. W czasie jednego z takich wypadów zamarzł na śmierć. Po jego śmierci Helmowy Jar, Grobla Helma i Brama Helma nosiły jego imię, a pamięć o nim przetrwała w pieśniach Rohirrimów jako o władcy niezwykłej siły i odwagi.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. H

Húrin

Húrin był jednym z Edainów, władcą Dorlóminu w Pierwszej Erze. Urodził się w połowie czwartego wieku Pierwszej Ery jako syn Galdora, wodza ludu Hadora. Poślubił Morwenę z rodu Bëora i miał z nią troje dzieci: Túrina, Lalaith i Nienor. Odznaczał się niskim wzrostem, lecz wielką siłą i hartem ducha.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 462 zginął jego ojciec podczas walk w obronie Barad Eithel. W roku 473, w Bitwie Niepoliczalnych Łez, poległ brat Húrina, Huor, wraz z większością Edainów z tylnej straży. Húrin walczył do końca, zabijając wielu wrogów, zanim został pojmany i zaprowadzony do Angbandu. Morgoth poddał go torturom i podstępom, a następnie osadził na szczycie Thangorodrim, gdzie przez dwadzieścia osiem lat zmuszony był patrzeć na nieszczęścia swego rodu.

Po śmierci Túrina Húrin został uwolniony. Nieświadomie przyczynił się do ujawnienia położenia Gondolinu. Odnalazł Morwenę dopiero w dniu jej śmierci. Udał się do Nargothrondu, gdzie zabił Mîma Mniejszego za zdradę syna, odzyskał Nauglamír i przyniósł go Thingolowi do Menegrothu. W roku 503 Meliana oczyściła jego umysł z mroku i zwodniczych myśli Morgotha. Wkrótce potem Húrin odszedł i zakończył życie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. H

Huan

Huan był wilczarzem Valarów i psem Oromego Łowcy. Został oddany Celegormowi, księciu Noldorów, i wraz z nim przybył do Beleriandu. Obdarzony niezwykłą siłą i rozumem, odegrał istotną rolę w dziejach Wyprawy po Silmaril. Z miłości do Lúthien Tinúviel sprzeciwił się woli swego pana i stanął po stronie córki Thingola.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Podczas walk o Tol Sirion Huan zabijał kolejno wilkołaki służące Sauronowi, w tym ich ojca Draugluina, a następnie pokonał samego Saurona, gdy ten przybrał postać wilka. Wypełniając przeznaczenie, jakie było mu dane, stanął w końcu do walki z Carcharothem, największym z wilków, wyhodowanym przez Morgotha. W pojedynku Huan zwyciężył, lecz został śmiertelnie ranny jadem z kłów Carcharotha i wkrótce potem umarł.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. H

Isildur

Isildur był Dúnadanem z rodu Elendila, synem Elendila Wysokiego i bratem Anáriona, jednym z założycieli królestwa Gondoru w Śródziemiu. W roku 3319 Drugiej Ery, po Upadku Númenoru, Isildur wraz z ojcem, bratem i wiernymi im ludźmi zbiegł z wyspy i przybył do Śródziemia. Tam bracia założyli na południu królestwo Gondoru, wznosząc miasta Pelargir, Minas Ithil, Minas Anor oraz Osgiliath, które stało się jego stolicą. Isildur objął władzę nad Ithilien i zamieszkał w Minas Ithil.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 3429 Drugiej Ery Sauron najechał Gondor i zdobył Minas Ithil, paląc Białe Drzewo. Isildur zdołał zbiec drogą morską do Arnoru, północnego królestwa swego ojca, pozostawiając Anáriona na obronę Gondoru. Wkrótce potem powrócił na południe wraz z Ostatnim Sojuszem Elfów i Ludzi, zawiązanym przez Elendila i Gil-galada. W roku 3434 Drugiej Ery wojska Sojuszu odniosły zwycięstwo nad armią Saurona w bitwie na Dagorlad, a następnie obległy Barad-dûr. W końcowej fazie wojny polegli zarówno Elendil, jak i Anárion, lecz Isildur odciął z dłoni Saurona Jedyny Pierścień, pozbawiając go cielesnej postaci i doprowadzając do jego upadku.

Po zwycięstwie Isildur nie zniszczył Jedynego Pierścienia, mimo rad udzielanych mu przez sprzymierzeńców, lecz zatrzymał go jako weregild za śmierć ojca i brata. W roku 2 Trzeciej Ery, w drodze na północ do Arnoru, gdzie zamierzał objąć władzę jako Najwyższy Król Dúnedainów, został napadnięty przez orków na Polach Gladden nad Anduiną. Podczas próby ucieczki użył Jedynego Pierścienia, by stać się niewidzialnym i przeprawić się przez rzekę, lecz Pierścień zsunął się z jego palca i zginął trafiony strzałami nieprzyjaciół. Jedyny Pierścień zaginął w wodach Anduiny, gdzie przeleżał wiele lat, nim został odnaleziony ponownie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. I