Thráin II

Thráin II – król krasnoludów z rodu Durina, syn króla Thróra, urodzony w 2644 roku Trzeciej Ery w Ereborze. W 2770 roku, po najeździe smoka Smauga, został wraz z całym ludem zmuszony do opuszczenia Królestwa pod Górą. Po śmierci ojca, zamordowanego w 2790 roku przez Azoga w Morii, Thráin II objął przywództwo nad krasnoludami i rozpoczął wojnę z orkami. Konflikt ten trwał sześć lat i zakończył się zwycięstwem krasnoludów w bitwie pod Azanulbizar (2799), w której Thráin został ciężko ranny i utracił oko.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Po wojnie krasnoludy z rodu Durina nie odzyskały jednak Ereboru, a Thráin II wraz ze swym synem, Thorinem II Dębową Tarczą, zamieszkał w Górach Błękitnych. W 2845 roku wyruszył w stronę Samotnej Góry, lecz został schwytany przez sługi Saurona i uwięziony w Dol Guldur, gdzie odebrano mu ostatni z Siedmiu Pierścieni krasnoludzkich. Pięć lat później, w 2850 roku, odnalazł go Gandalf; wówczas Thráin przekazał mu klucz i mapę prowadzącą do sekretnych drzwi Ereboru. Wkrótce potem zmarł w lochach Dol Guldur.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Ulmo

Ulmo – jeden z Valarów, zwany Władcą Wód. Jego imię w quenyi oznacza „Władcę Oceanu”. Ulmo panował nad wszelką wodą w Ardzie – morzami, rzekami, jeziorami, deszczami, mgłami i rosą – i nigdy nie utracił związku z głębiami świata. Był drugim co do potęgi spośród Valarów, po Manwëm.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Wieku Gwiazd Ulmo wspierał elfów w ich wędrówce do Nieśmiertelnych Krain, a później nauczał ich pieśni morza i sztuki budowy okrętów. Rzadko ukazywał się innym, lecz gdy to czynił, występował jako potężny król oceanów, wynurzający się z głębin, odziany w srebrno-szmaragdową kolczugę i hełm zwieńczony falami. Jego głos miał moc i głębię przypływów, a dźwięk rogów Ulumúri, wykonanych z białych muszli, niósł się przez wszystkie wody Ardy, budząc w sercach istot pragnienie morza.

Ulmo, choć bliski ludziom i elfom, pozostawał samotny i rzadko przebywał w Valinorze – w przeciwieństwie do innych Valarów wolał głębie oceanów. To on objawił się Tuorowi i nakazał mu udać się do Gondolinu, co miało decydujące znaczenie w historii Pierwszej Ery.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Uglúk

Uglúk – przywódca oddziału Uruk-hai z Isengardu podczas Wojny o Pierścień. Wyróżniał się posturą, siłą i brutalnością, co zapewniło mu zwierzchnictwo nad mieszaną grupą orków Sarumana.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 3019 Trzeciej Ery dowodził oddziałem, który pojmał hobbitów Meriadoka Brandybucka i Peregrina Tuka w Rohanie, po bitwie pod Amon Hen. Podczas marszu w kierunku Isengardu jego banda ścierała się wewnętrznie z orkami z Mordoru i Północy, lecz ostatecznie utrzymała dyscyplinę dzięki bezwzględności Uglúka. Oddział został jednak otoczony i zniszczony przez Jeźdźców Rohanu dowodzonych przez marszałka Éomera, który osobiście zabił Uglúka.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Túrin Turambar

Túrin Turambar – człowiek z rodu Edainów, syn Húrina i Morweny, bohater i tragiczna postać Pierwszej Ery. Urodził się w 465 roku Ery Słońca w Dor-lóminie. Po Bitwie Niezliczonych Łez (473) został wysłany na wychowanie do Doriathu, gdzie opiekę nad nim sprawował król Thingol. Wraz ze swoim przyjacielem i mentorem, wojownikiem Belegiem Cúthalionem, prowadził walki przeciw sługom Morgotha na pograniczu królestwa.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W latach wygnania przyjmował różne imiona: Neithan („Uciekinier”), Gorthol („Hełm Smoka”) oraz Mormegil („Czarny Miecz”) w Nargothrondzie, gdzie zasłynął jako jeden z najdzielniejszych wodzów. Po klęsce Nargothrondu w bitwie pod Tumhalad (495) i spotkaniu ze smokiem Glaurungiem, padł ofiarą jego czaru i klątwy Morgotha.

Osiedlił się wśród Haladinów w Brethilu, gdzie przyjął imię Turambar („Pan Losu”) i poślubił Níniel – nieświadom, że była to jego siostra Nienor. W 501 roku zabił smoka Glaurunga mieczem Gurthangiem, lecz umierający smok ujawnił mu prawdę o Nienor. Zrozpaczony Túrin odebrał sobie życie, przebijając się własnym mieczem.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Úmanyar

Úmanyar – w tradycji elfów określenie tych spośród Eldarów, którzy w latach Blasku Gwiazd odpowiedzieli na wezwanie Valarów i wyruszyli na Wielką Podróż do Nieśmiertelnych Krain, lecz nie dotarli do Amanu. W przeciwieństwie do Amanyarów („elfów z Amanu”), Úmanyarowie – „ci, którzy nie pochodzą z Amanu” – odłączyli się od głównych zastępów w trakcie wędrówki i pozostali w Śródziemiu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Do głównych odłamów Úmanyarów należeli Nandorowie, Laiquendi, Falathrimowie i Sindarowie, lecz poza nimi istniało wiele pomniejszych plemion i rodzin, które również zaniechały dalszej podróży.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Uinen

Uinen – Maia morza, nazywana Panią Ciszy. Była małżonką Ossëgo, Władcy Fal, a oboje służyli Ulmowi, Vali władającemu wodami całej Ardy. Uinen była ukochana przez wszystkich żeglarzy i marynarzy, tak samo jak jej mąż budził lęk swą gwałtownością i burzami, które wzniecał na morzu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Modlono się do Uinen o spokojne wody i pomyślną żeglugę, a jej opieka była szczególnie ceniona przez Númenorejczyków. Uważano, że długie włosy Uinen sięgają po dnie wszystkich mórz, a jej obecność mogła uciszyć sztormy wywołane przez Ossëgo.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Vána

Vána – Vala zwana Wiecznie Młodą. Była siostrą Yavanny Kementári i małżonką Oromëgo Łowcy. Vána uosabiała wieczną młodość i wiosnę. Kwiaty kwitły na jej spojrzenie, a ptaki śpiewały radośnie w jej obecności. W Valinorze najczęściej przebywała w ogrodach pełnych złotych kwiatów i wielobarwnych ptaków, które pozostawały w wiecznym rozkwicie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Varda

Varda – jedna z Valarów, zwana Królową Gwiazd i Królową Niebios. Była żoną Manwëgo, króla Ardy, z którym zamieszkiwała Ilmarin na szczycie Taniquetilu, najwyższej góry świata. Varda była związana ze światłem, które stanowiło jej żywioł: stworzyła i rozpaliła gwiazdy, zapaliła Lampy Valarów, zebrała rosę ze Światła Dwóch Drzew oraz umieściła na niebie Słońce i Księżyc. Ukochana przez Eldarów, znana była pod licznymi imionami i tytułami: Tintallë („Ta, która rozpaliła [gwiazdy]”), Elentári („Królowa Gwiazd”), Fanuilos („Wiecznie Biała”), Gilthoniel („Rozpalająca Gwiazdy”), Elbereth oraz Pani Gwiazd.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Tulkas

Tulkas – jeden z Valarów, zwany także Astaldo („Dzielny”) i Tulkas Astaldo. Był ostatnim z Ainurów, którzy przybyli na Ardę, przybywając, by wesprzeć Valarów w walce z Melkorem podczas Pierwszej Wojny. Opisywany jako młody, silny i pełen radości, o złotych włosach i brodzie, Tulkas uchodził za najpotężniejszego wojownika w siłowej walce wręcz. Lubił sprawdzać swoją siłę w zmaganiach, a choć był wesoły i zrównoważony, uwielbiał współzawodnictwo i nie stronił od walki.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Jego żoną była Nessa, siostra Oromëgo. Podczas Wojny Mocy Tulkas pojmał Melkora, a w Wojnie Gniewu wsławił się czynami, które wymagały niezwykłej siły.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Wild Men

Wild Men – nazwa używana w Trzeciej Erze na określenie Wosów (Drúedain), prymitywnej rasy leśnych myśliwych zamieszkujących Las Drúadan w Anórien, u stóp Gór Białych. Byli uzbrojeni w łuki i dmuchawki, a ich biegłość w sztuce tropienia i znajomość lasu przewyższała inne ludy Śródziemia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W legendach występują także pod wieloma nazwami: ludzie z Gondoru określali ich mianem Dzikich Ludzi, Rohirrimowie nazywali Rohinami, a orkowie – Oghorhai. Najczęściej jednak znani byli jako Wosi lub Drúedainowie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu