Śniadzi

W Pierwszej Erze ci, którzy przybyli do Beleriandu po Edainach, byli zwani Easterlingami. Niekiedy określano ich mianem Śniadych, gdyż byli niżsi i krępi, o ciemniejszych włosach i oczach niż Edainowie. W opowieściach wspomina się, że wielu z nich zdradzało elfy i sprzymierzało się z ich wrogami.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Trzeciej Erze mianem Śniadych nazywano także wysokich, ciemnoskórych Haradrimów z południa, którzy wielokrotnie prowadzili wojny z Gondorem. Nosili stroje w barwach szkarłatu i złota, walczyli pieszo, konno oraz na wielkich mûmakilach, uzbrojeni w zakrzywione miecze, łuki i włócznie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. S

Stoorowie

Spośród trzech szczepów hobbitów, Stoorowie byli jedyną grupą, która opanowała sztukę żeglowania, łowienia ryb i pływania. Preferowali płaskie tereny nadrzeczne i byli bardzo przyjaźnie nastawieni do ludzi. Harfootowie uznawali ich za dziwaczny lud. Byli ostatnimi hobbitami, którzy osiedlili się w Shire, a ich wygląd, bardziej przypominający ludzi, różnił się od innych hobbitów. Stoorowie byli ciężsi i szersi niż reszta hobbitów, a ponadto w przeciwieństwie do innych, mogli zapuszczać brody.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. S

Ci którzy mówią

Elfy, poczęte w Muzyce Ainurów, były pierwszą rasą, która nadawała głos muzyce i śpiewała pieśni. To one jako pierwsze na Ardzie posługiwały się mową, której dźwięki były jasne i subtelne, niczym światło gwiazd odbijające się na wodzie. Ich język, będący nie tylko pierwszym, ale także najpiękniejszym, jaki kiedykolwiek powstał, był podstawą dla wszystkich późniejszych języków Świata. Elfy nazywały siebie „Mówcami”, co w ich pierwotnym języku, quenya, oznaczało „Quendi”. Wszystkie żywe istoty, które były w stanie nauczyć się sztuki języka, czerpały tę umiejętność od tych pierwszych elfów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. S

Southrons

W dziejach Zachodnich Krain wspomina się o ludach, które w Drugiej i Trzeciej Erze przybywały z gorących pustyń i lasów dalekiego Południa Śródziemia. Lud ten pozostawał pod władzą licznych królów i możnych, aż w końcu został podporządkowany wpływom Saurona i wezwany do wojny przeciw Zachodowi. Dúnedainowie nazywali ich Południowcami, częściej jednak określano ich mianem Haradrimów. Byli to ludzie o ciemnej i śniadej cerze, występujący do walki w bogatych ozdobach ze złota. Ich znakiem był czarny wąż na szkarłatnym tle. Nosili zbroje z brązu i karmazynowe szaty, a walczyli włóczniami i zakrzywionymi mieczami. Wyruszali na wyprawy pieszo, na koniach, na okrętach oraz na grzbietach wielkich bestii wojennych zwanych mûmakilami.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. S

Snowmen

W północnej krainie Forochel w Trzeciej Erze żył lud wywodzący się od dawnych Forodwaithów. W języku sindarińskim nazywano ich Lossoth, natomiast we Wspólnej Mowie określano mianem Śnieżnych Ludzi z Forochel. Nie stanowili licznego ani potężnego narodu i obrali siedziby nad brzegami wielkiej, skutej lodem zatoki, pragnąc pozostawać z dala od bardziej wojowniczych ludów Południa. Byli ludem ostrożnym, lecz doskonale obeznanym z lodem i śniegiem oraz zdolnym do przetrwania w surowych warunkach północnych pustkowi. Polowali tam, gdzie inni nie znajdowali zwierzyny, wznosili ciepłe domostwa ze śniegu, w których mogli przetrwać srogie mrozy, i sprawnie poruszali się po zamarzniętych wodach na łyżwach z kości i na saniach. W wybranej przez siebie krainie byli bezsprzecznymi władcami.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. S

Tarks

W mowie Wspólnej istniały słowa pochodzenia elfickiego, które w języku orków uległy zniekształceniu. Jednym z nich było quenejskie tarkil, oznaczające Dúnedaina. W ustach orków słowo to przybrało formę Tark i stało się pogardliwym określeniem Gondorczyków.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. T

Tar-eldarowie

Tar-eldarowie byli tymi spośród elfów, którzy posłuchali wezwania Valarów, wyruszyli na Zachód i ujrzeli Błogosławione Królestwo w czasach Światła Drzew. W języku quenya ich nazwa oznaczała Wysokich Elfów. Należeli do nich ci, którzy zamieszkali w Amanie i uczestniczyli w blasku Drzew Valarów. W Valinorze rozwinęli wielkie królestwa i miasta, przewyższające wspaniałością wszystko, co później powstało w Śródziemiu. W tradycji elfów przeciwstawiano ich Moriquendim, czyli Elfom Ciemności, którzy nie ujrzeli Światła Drzew.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. T

Teleri

Teleri byli Trzecim Rodem Elfów, którzy w Erach Gwiazd podjęli Wielką Wędrówkę ze wschodnich krain Śródziemia ku Amanowi. Byli najliczniejsi spośród Eldarów, dlatego ich marsz był najwolniejszy i najczęściej przerywany. W czasie wędrówki część ludu zawróciła nad Anduiną; byli to Nandorowie pod wodzą Lenwego, którzy osiedlili się w dolinach rzeki i nie poszli dalej na Zachód. Główny zastęp Telerich przekroczył jednak Góry Mgliste i dotarł do Beleriandu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Beleriandzie nastąpił kolejny podział. Ich król Elwë Singollo, który jako jeden z nielicznych widział Światło Drzew Valarów, zaginął w lesie Nan Elmoth, oczarowany przez Melianę. Część ludu pozostała, nie chcąc opuścić swego władcy; nazywali się Eglath, Porzuceni. Gdy Elwë powrócił i przyjął imię Thingol, stali się Sindarami, Szarymi Elfami, i założyli potężne królestwo w Doriath. Inni Teleri obrali królem Olwego, brata Elwego, i wyruszyli dalej ku Wielkiemu Morzu.

Na zachodnich wybrzeżach Śródziemia pokochali morze i śpiew fal pod gwiazdami. Nazywano ich Lindarami, Śpiewakami, a także Falmari, Elfami Morskimi. Ossë, Maia mórz, nauczył ich wielu rzeczy o wodach i żeglowaniu. Gdy Ulmo przybył, by przewieźć ich do Amanu, część z nich pozostała z miłości do brzegów Beleriandu; byli to Falathrimowie pod wodzą Círdana, którzy osiedli w Brithombarze i Eglarest i stali się pierwszymi budowniczymi okrętów w Śródziemiu. Większość Telerich została przewieziona na Tol Eressëę, Samotną Wyspę, gdzie przez długi czas żyli oddzieleni od Vanyarów i Noldorów, a ich mowa uległa zmianie pod wpływem szumu morza.

Ostatecznie przybyli do Amanu i osiedlili się w Eldamarze, gdzie pod rządami Olwego zbudowali Alqualondë, Przystań Łabędzi. Wznosili pałace z pereł i tworzyli okręty w kształcie łabędzi, o dziobach z gagatu i złota. Byli ludem szczęśliwym, miłującym śpiew, morze i żeglugę, a sprawy wojny były im obce.

W Amanie doświadczyli jednak tragedii, gdy Fëanor i jego zwolennicy zażądali ich okrętów, by powrócić do Śródziemia. Po odmowie doszło do bratobójczej walki w Alqualondë, pierwszego zabójstwa Elfów przez Elfów. Wielu Telerich poległo, a ich okręty zostały zabrane siłą. W czasie Wojny Gniewu Teleri nie walczyli, lecz użyczyli swych statków, by przewieźć zastępy Vanyarów i Noldorów do Śródziemia.

Po Upadku Númenoru i przemianie świata tylko okręty Telerich mogły przemierzać drogę ku Amanowi. Ich białe statki nadal żeglują po wodach Eldamaru, a ich śpiew rozbrzmiewa nad morzem aż do kresu dni Ardy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  3. DoT Roz. S

Telcontari

Pod koniec Wojny o Pierścień ustanowiono nową linię królów, która miała rządzić zjednoczonymi królestwami Arnoru i Gondoru. Pierwszym monarchą tej dynastii był Aragorn, syn Arathorna, który przyjął imię Elessar i został królem Zjednoczonego Królestwa. Wybrał nazwę Telcontar dla swojego rodu, która była quenejską formą jego przydomka Wędrowiec, używanego przez niego w czasie wygnania. Jego potomkowie i następcy zachowali tę nazwę rodu, przyjmując miano Telcontari.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  2. DoT Roz. T

Úmanyarowie

Úmanyarami nazywano te rody Elfów, które w czasach Blasku Gwiazd wyruszyły w Wielką Podróż ku Amanowi, lecz nie dotarły do Nieśmiertelnych Krain. W przeciwieństwie do Amanyarów, którzy ujrzeli Światło Drzew i zamieszkali w Amanie, Úmanyarowie pozostali w Śródziemiu, odłączeni od głównych zastępów lub zatrzymani po drodze.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Do Úmanyarów zaliczano przede wszystkim Nandorów, a także późniejszych Laiquendich, Falathrimów i Sindarów. Wśród tych, którzy nie ukończyli Podróży, było również wiele mniejszych ludów i rodów, które rozproszyły się po krainach Śródziemia i żyły tam w oddaleniu od Amanu i jego światła.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. SOCIOLOGY
  3. DoT Roz. U