Wampiry

W Pierwszej Erze Słońca w służbie Morgotha pojawiały się istoty przybierające postać wielkich, skrzydlatych nietoperzy, zwanych wampirami. Nie jest pewne, czy zostały wyhodowane przez Morgotha z ptaków lub innych stworzeń, czy też były duchami, które przybrały tę postać, lecz w opowieściach o Beleriandzie występują jako jego wysłannicy i słudzy. Były potężne, obdarzone stalowymi szponami i zdolne do lotu na wielkie odległości.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Najbardziej znaną z nich była Thuringwethil, zwana Kobietą Cienia, która służyła Sauronowi na Tol-in-Gaurhoth i podróżowała między jego siedzibą a Angbandem. Po upadku Tol-in-Gaurhoth Sauron sam przybrał postać wampira i uciekł przed Huanem. Gdy jego moc została złamana, wiele czarów uległo rozproszeniu, a płaszcz Thuringwethil, dzięki któremu mogła przybierać kształt nietoperza, został wykorzystany przez Lúthien. Duch wampirzy, który nim władał, zniknął wraz z upadkiem jego panów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. V

Strażnicy

Strażnicy byli kamiennymi posągami strzegącymi wejścia do wieży w Cirith Ungol, na przełęczy prowadzącej do Mordoru. Ustawieni po obu stronach bramy, która zdawała się nie mieć widocznych wrót, tworzyli niewidzialną zaporę, silniejszą niż mur i żelazo. Każdy z nich przedstawiał trójlicową postać siedzącą na tronie; ich głowy miały sępie rysy, a dłonie zakończone były szponami. Czarne oczy lśniły złowrogą wolą, gdyż w kamieniu zamknięto duchy czuwające nad przejściem.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Strażnicy byli świadomi zarówno istot widzialnych, jak i niewidzialnych. Ich nienawiść i złośliwa moc zamykały drogę, tak że żadna siła oręża nie mogła jej sforsować. Jedynie wola silniejsza niż ich zło mogła przełamać czar i otworzyć przejście. Gdy zaś próbowano się przez nie przedrzeć, podnosiły przeraźliwy krzyk, który niósł się daleko i wzywał na pomoc orków z wieży.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W

Wargowie

Wargowie byli wielkimi, dzikimi wilkami zamieszkującymi północne krainy Śródziemia, zwłaszcza Rhovanion i okolice Gór Mglistych, w Trzeciej Erze Słońca. Byli istotami złowrogimi i rozumnymi, pozostającymi w przymierzu z orkami, z którymi wspólnie wyruszali na łupieżcze wyprawy i wojny. Orkowie, którzy dosiadali Wargów, zwani byli wilczymi jeźdźcami i stanowili groźną siłę w bitwie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Wargowie brali udział w wielu starciach, a ich wycie budziło trwogę wśród ludzi i innych wolnych ludów. Podczas Wojny o Pierścień walczyli u boku sił Saurona i Sarumana. Po upadku Mordoru i rozproszeniu potęgi Mrocznego Władcy liczba Wargów znacznie się zmniejszyła, a późniejsze przekazy rzadko o nich wspominają.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W

Ziele Zachodu

W Śródziemiu znane było ziele z rodzaju nicotyny, które hobbici z Shire szczególnie sobie upodobali, używając go do palenia w fajkach. W języku Wspólnym nazywano je zielem z Zachodu, gdyż wedle przekazów pochodziło z zachodnich krain, a jego uprawa i zwyczaj palenia rozpowszechniły się przede wszystkim wśród hobbitów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Zwyczaj ten z czasem przeniknął poza granice Shire i przyjął się wśród ludzi oraz krasnoludów. Palenie fajkowego ziela stało się powszechną rozrywką i oznaką gościnności, szczególnie w północno-zachodnich krainach Śródziemia, choć nie wszyscy odnosili się do tego obyczaju z jednakową aprobatą.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W

Wereworms

W opowieściach hobbitów wspomina się o istotach zwanych Robakami, które miały zamieszkiwać Ostatnią Pustynię na dalekim wschodzie Śródziemia. Przedstawiano je jako potężne i groźne stworzenia, podobne do smoków lub wielkich węży.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Żadne kroniki Trzeciej Ery nie potwierdzają istnienia takich istot, a wzmianki o nich pojawiają się jedynie w podaniach i legendach. Możliwe, że opowieści te były dalekim echem dawnych wydarzeń z Pierwszej Ery, kiedy to w Beleriandzie pojawiły się smoki i inne potwory wyhodowane przez Morgotha.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W

Werewolves

W Pierwszej Erze Słońca w Beleriandzie pojawiły się złe duchy pozostające w niewoli Melkora. Nie jest pewne, czy były to zbuntowane duchy Majarów, które niegdyś służyły mu w Utumno i zostały pozbawione cielesnej postaci, czy też istoty innego rodzaju. Przybierały one postać wilków dzięki czarom i znane były jako wilkołaki. Były to stworzenia budzące grozę; ich oczy płonęły gniewem, a władały zarówno Czarną Mową orków, jak i mową elfów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W czasie wojen Beleriandu liczne wilkołaki zebrały się pod rozkazami Saurona. Zdobył on twierdzę Noldorów na wyspie na rzece Sirion i przemianował ją na Tol-in-Gaurhoth, Wyspę Wilkołaków. W jej lochach więziono jeńców, a na murach grasowały wilcze straże.

Podczas wyprawy po Silmaril do Tol-in-Gaurhoth przybył Huan, Wilczarz Valarów. W walce zabił wiele wilkołaków, a w końcu stanął przeciw Draugluinowi, ojcu wilkołaków. Draugluin został śmiertelnie zraniony i zbiegł do Saurona. Sam Sauron przybrał wówczas postać potężnego wilkołaka i wyszedł do walki z Huanem. Choć przewyższał inne bestie siłą i wzrostem, został pokonany; Huan powalił go i chwycił za gardło, tak iż Sauron nie mógł się uwolnić ani czarem, ani mocą. Zmuszony był poddać wieżę Berenowi i Lúthien. Wraz z jego klęską czar spowijający Tol-in-Gaurhoth został złamany, a duchy przybierające postać wilków opuściły to miejsce. Sauron zbiegł, przybierając postać wielkiego nietoperza, a potęga wilkołaków w Beleriandzie została złamana.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W

Czarnoksiężnicy

W Śródziemiu istniały istoty różnych ras władające mocami czarodziejskimi. Wśród ludzi mianem czarownic określano tych, którzy oddali się praktykom magii i służbie mrocznym potęgom. Najpotężniejszymi spośród nich byli Upiory Pierścienia, zwani w Czarnej Mowie Nazgûlami. Byli to niegdyś wielcy władcy ludzi, którzy otrzymali od Saurona Dziewięć Pierścieni Władzy i z czasem popadli w całkowitą zależność od Władcy Ciemności, stając się niewidzialnymi i pozbawionymi własnej woli.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Najpotężniejszy z nich znany był jako Król Czarnoksiężnik z Angmaru. W Trzeciej Erze powstał on na północy Eriadoru i założył królestwo Angmar, z którego przez wiele stuleci prowadził wojnę przeciw Dunedainom z Arnoru, doprowadzając do upadku ich Północnego Królestwa. Później pojawił się ponownie na południu i zdobył Minas Ithil, które odtąd nosiło nazwę Minas Morgul. Tam władał jako pierwszy z Dziewięciu aż do czasów Wojny o Pierścień. Zginął na Polach Pelennoru, a wraz z upadkiem Saurona zniknęli także pozostali Upiory Pierścienia, kończąc swą obecność w dziejach Ardy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W

Skrzydlate Bestie

W Trzeciej Erze Skrzydlate Bestie były potwornymi stworzeniami, na których Nazgûle unosili się w powietrzu podczas Wojny o Pierścień. Były większe od wszystkich innych skrzydlatych istot owego czasu miały błoniaste skrzydła, szyje podobne do wężowych, potężne dzioby i szpony. Ich lot był szybki i cichy, a groza, jaką budziły, potęgowała strach szerzony przez Upiory Pierścienia. Karmiono je mięsem, a w służbie Saurona stały się narzędziem jego woli.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Nie były jednak istotami nieumarłymi ani widmami, lecz żywymi stworzeniami, choć przesiąkniętymi złem. Wedle przekazów pochodziły z dawnych czasów i mogły wywodzić się z mrocznych hodowli Morgotha, który w Wiekach Lamp wywiódł z cieni Utumno liczne potworne istoty. W Wojnie o Pierścień towarzyszyły Czarnoksiężnikowi z Angmaru i innym Nazgûlom w ataku na Minas Tirith oraz w wyprawach nad Anduiną. Jedna z nich została zastrzelona przez Legolasa Zielonolistka nad Anduiną, inna padła na Polach Pelennoru wraz ze swym panem, gdy Éowina z Rohanu i Meriadok Brandybuck pokonali Wodza Nazgûli. Po upadku Saurona i zniszczeniu Jedynego Pierścienia pozostałe Skrzydlate Bestie zginęły wraz z zagładą Mordoru i nie pojawiły się już w dziejach Śródziemia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W

Wilwarin

Wilwarin było nazwą nadaną przez Eldarów motylowi, stworzeniu powstałemu w Wiośnie Ardy w latach Lamp. Wówczas Valarowie kształtowali lasy i liczne istoty nieme, które nie miały mowy, lecz zachwycały pięknem kształtu i barwy. Do nich należał Wilwarin, później przez ludzi nazywany motylem.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Gdy po zniszczeniu Lamp Varda zapaliła na nowo Gwiazdy, zaczerpnąwszy srebrnej rosy Telperiona, ukształtowała na sklepieniu niebios także znak Wilwarinu. Konstelacja ta, zwana przez Eldarów Wilwarin, jaśniała pośród gwiazd jako wspomnienie piękna pierwszych dni Świata.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  3. DoT Roz. W

Wierzby

W Wiekach Lamp, gdy powstały Wielkie Lasy Ardy, wśród drzew rosły także prastare wierzby, szczególnie umiłowane przez duchy związane z wodą i bagnami oraz z wolno płynącymi rzekami. Przez długi czas żyły one w odosobnieniu, nie troszcząc się o przybycie Ludzi ani o działalność krasnoludów i orków, które wycinały i paliły drzewa. Niektóre z wierzb stały się jednak świadome i ruchliwe; zaliczano je do istot zwanych Huornami, a ich wola zwracała się przeciw wszystkim wrogom lasu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Najpotężniejszym spośród wierzb wspominanych w dziejach Śródziemia był Starzec Wierzba, który w Trzeciej Erze mieszkał nad brzegami Withywindle w Starym Lesie. Był istotą o złowrogiej naturze, obdarzoną mocą czarującej pieśni. Znaczna część Starego Lasu pozostawała pod jego wpływem. Jego śpiew sprowadzał na wędrowców sen i zwodził ich z drogi ku jego pniowi, gdzie mógł ich uwięzić wśród korzeni, uwięzić w jamach pnia lub zepchnąć ku wodzie. Strach przed nim sprawiał, że Stary Las budził lęk wśród podróżnych; jedynie interwencja Toma Bombadila mogła uwolnić tych, którzy wpadli w jego moc.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. W