Anárion

Anárion był Dúnadanem, młodszym synem Elendila i bratem Isildura. Należał do wiernych Númenorejczyków, którzy ocaleli z Upadku Númenoru i w roku 3320 Drugiej Ery przybyli do Śródziemia. Wraz z ojcem i bratem założył tam królestwa Dúnedainów: Arnor na północy oraz Gondor na południu. Anárion objął współrządy w Gondorze, rezydując w Minas Anor, podczas gdy Isildur mieszkał w Minas Ithil.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Po powrocie Saurona do Mordoru Anárion wraz z ojcem i bratem przystąpił do Ostatniego Sojuszu Elfów i Ludzi, zawartego z Gil-galadem, Najwyższym Królem Noldorów. Wojska Sojuszu wkroczyły do Mordoru i rozpoczęły oblężenie Barad-dûr. W czasie oblężenia Anárion zginął, trafiony kamieniem zrzuconym z Czarnej Wieży.

Po jego śmierci dziedzictwo w Gondorze przeszło na jego syna Meneldila, od którego wywodzili się późniejsi królowie tego królestwa.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  3. DoT Roz. A

Ancalagon

Ancalagon był najpotężniejszym ze Skrzydlatych Smoków i największym z ognistych smoków Morgotha. Został wyhodowany w Angbandzie w Pierwszej Erze i po raz pierwszy pojawił się podczas Wojny Gniewu, gdy Morgoth wypuścił przeciw wojskom Valarów ostatnie i najstraszliwsze ze swych stworzeń.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Gdy Ancalagon wzbił się w powietrze wraz z innymi skrzydlatymi smokami, jego ogrom przesłaniał niebo, a ogień, który zionął, siał spustoszenie w szeregach przeciwników. Przez pewien czas smoki Morgotha zdawały się przechylać szalę zwycięstwa na jego stronę.

Wówczas do walki wkroczył Eärendil Żeglarz na swoim okręcie Vingilot, wspierany przez wielkie Orły. W powietrznej bitwie trwającej przez całą noc Eärendil pokonał Ancalagona. Gdy smok runął na ziemię, jego upadek zniszczył szczyty Thangorodrimu i przyczynił się do ostatecznego upadku Angbandu. Śmierć Ancalagona zapoczątkowała ostateczne zwycięstwo nad Morgothem i zakończenie Pierwszej Ery.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  3. DoT Roz. A

Aragorn I

Aragorn I był piątym Wodzem Dúnedainów Północy i potomkiem królów Arnoru. Po upadku Arthedainu i zniszczeniu Fornostu w roku 1974 Trzeciej Ery dziedzice Isildura nie przyjmowali już tytułu królów, lecz stali się znani jako Wodzowie Dúnedainów. Zachowali jednak rodowe dziedzictwo i strzegli północnych ziem Eriadoru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Aragorn I objął przywództwo po swym ojcu i sprawował je przez osiem lat. O jego panowaniu zachowało się niewiele przekazów. W roku 2327 Trzeciej Ery zginął w Eriadorze, napadnięty przez wilki. Po jego śmierci godność Wodza przeszła na jego syna, Aragorna II.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. A

Ariena

Ariena była jedną z Majarów, duchem ognia, należącą do sług Valarów. Przed zniszczeniem Dwóch Drzew służyła Vánie w ogrodach Valinoru i była duchem jasności oraz ciepła.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Po zgładzeniu Drzew przez Morgotha i Ungoliantę Valarowie postanowili uczynić z ostatniego owocu Laureliny nowe źródło światła dla świata. Owoc ten umieszczono w naczyniu sporządzonym przez Aulëgo, a Ariena została wybrana, aby nim kierować. Wzniosła się więc w niebiosa jako strażniczka Słońca, prowadząc jego ognisty okręt po sklepieniu świata.

Ariena była potężnym duchem i nie dała się zwieść ani zbliżyć Melkorowi, który w dawnych czasach pragnął ją posiąść. Wśród Ludzi uchodziła za najjaśniejszą i najbardziej czczoną spośród Majarów, gdyż jej światło przynosiło dzień i życie na ziemiach Śródziemia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  3. DoT Roz. A

Arwena

Arwena Undómiel była córką Elronda Półelfa i Celebriany oraz wnuczką Galadrieli. Urodziła się w roku 241 Trzeciej Ery. Uchodziła za jedną z najpiękniejszych wśród Eldarów i była nazywana Gwiazdą Wieczorną swego ludu. Przydomek Undómiel oznaczał Córkę Wieczoru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Przez wiele lat przebywała w Imladris, a także w Lothlórien u swej babki. W roku 2951 spotkała Aragorna, dziedzica Isildura, a z czasem połączyła ich miłość. W roku 2980 zaręczyli się na Cerin Amroth. Elrond zgodził się na ich małżeństwo pod warunkiem, że Aragorn obejmie tron Arnoru i Gondoru.

Po zakończeniu Wojny o Pierścień Aragorn został koronowany jako król Elessar, a Arwena poślubiła go w Minas Tirith. Wybierając związek z człowiekiem, zrezygnowała z nieśmiertelności Elfów i przyjęła los Ludzi. Urodziła syna Eldariona oraz córki.

Po śmierci Aragorna w roku 120 Czwartej Ery Arwena opuściła Minas Tirith i udała się do Lothlórien. Tam, na Cerin Amroth, gdzie niegdyś się zaręczyła, pozostała aż do swej śmierci, kończąc życie w samotności.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. A

Aulë

Aulë był jednym z Valarów, zwanym Kowalem i wielkim mistrzem rzemiosł. Odegrał znaczącą rolę w Kształtowaniu Ardy, gdyż szczególnie umiłował materię świata i dzieła wykonane z kamienia oraz metalu. Wykuł między innymi Lampy Valarów, a w późniejszych czasach sporządził naczynia, w których umieszczono Słońce i Księżyc.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Aulë był twórcą wielu substancji ziemi, metali i klejnotów, a jego wiedza obejmowała wszelkie sztuki rękodzieła. Noldorowie wiele nauczyli się od niego w Valinorze, zwłaszcza w dziedzinie obróbki kamienia i wyrobu klejnotów.

Z miłości do dzieł swych rąk Aulë ukształtował z kamienia Krasnoludów, pragnąc dać im życie jeszcze przed przebudzeniem Dzieci Ilúvatara. Gdy Ilúvatar upomniał go za ten czyn, Aulë okazał pokorę i gotów był zniszczyć swe dzieło, lecz Krasnoludowie otrzymali od Ilúvatara prawdziwe życie. Od tej pory Krasnoludowie nazywali Aulëgo imieniem Mahal i czcili go jako swego Stwórcę.

Siedziby Aulëgo znajdowały się w środkowym Valinorze. Jego małżonką była Yavanna, Pani Wszystkich Rosnących Rzeczy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  3. DoT Roz. A

Azog

Azog był wodzem orków władających Morią w Trzeciej Erze. Rządził w Khazad-dûm po jej opanowaniu przez orki i uchodził za szczególnie potężnego i okrutnego przywódcę.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 2790 Trzeciej Ery zamordował króla krasnoludów Throra, który przybył samotnie do Morii. Czyn ten stał się bezpośrednią przyczyną Wojny Krasnoludów z Orkami, prowadzonej przez krasnoludy z wielu rodów przeciw twierdzom orków w Górach Mglistych.

W roku 2799 doszło do decydującej bitwy w Azanulbizarze przed Wschodnią Bramą Morii. W czasie walk Azog został zabity przez Dáina, syna Naina. Śmierć Azoga oznaczała kres jego panowania w Morii i stała się jednym z najważniejszych wydarzeń tej wojny.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. A

Balrogowie

Balrogowie byli potężnymi duchami spośród Majarów, które uległy Melkorowi i stały się jego najstraszliwszymi sługami. W języku quenya nazywano ich Valaraukar, co oznaczało Demony Ognia, natomiast w sindarinie zwano ich Balrogami, Demonami Mocy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Pierwszej Erze Balrogowie stanowili trzon najgroźniejszych zastępów Morgotha. Otoczeni byli cieniem i ogniem, a ich główną bronią był płomienny bicz. W walkach Beleriandu odegrali znaczącą rolę, zwłaszcza pod wodzą Gothmoga, Wodza Balrogów i najwyższego kapitana Angbandu. To on zadał śmierć Fëanorowi u bram Angbandu, zabił Fingona w Nirnaeth Arnoediad oraz uczestniczył w zdobyciu Gondolinu, gdzie ostatecznie poległ w walce z Ecthelionem.

W czasie Wojny Gniewu większość Balrogów została zniszczona wraz z upadkiem Morgotha. Według przekazów nieliczni mogli zbiec i ukryć się w głębinach ziemi. W Trzeciej Erze jeden z nich przetrwał w podziemiach Morii. Gdy krasnoludowie ponownie otworzyli dawne kopalnie Khazad-dûm, obudzili ukrytego demona, który zabił króla Durina VI oraz jego syna Naina i przyczynił się do opuszczenia Morii przez krasnoludów.

W czasie Wojny o Pierścień Balrog z Morii, zwany przez krasnoludów Zgubą Durina, został pokonany przez Gandalfa na szczycie Zirakzigilu po walce, która rozpoczęła się na moście Khazad-dûm. Z jego śmiercią zakończyła się historia znanych Balrogów w Śródziemiu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. S Roz. Ind.
  2. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  3. DoT Roz. B

Nietoperze

Nietoperze należały do stworzeń szerzących mrok i grozę w Śródziemiu. W przekazach wiązano je z siłami Morgotha, gdyż wiele z nich pojawiało się w służbie jego i jego następców. Ich nocny tryb życia oraz zdolność lotu czyniły je dogodnymi sprzymierzeńcami mrocznych potęg.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Pierwszej Erze Thuringwethil, posłanka Saurona, przybierała postać wielkiego nietoperza. Sam Sauron także przemienił się w taką postać, gdy uciekł z Tol-in-Gaurhoth po klęsce zadanej mu przez Huana i Lúthien.

W Trzeciej Erze wielkie chmary nietoperzy towarzyszyły wojskom orków. W czasie Bitwy Pięciu Armii nad Samotną Górą czarne obłoki nietoperzy spadły z północy wraz z siłami wroga i walczyły przeciw Ludziom, Elfom i Krasnoludom. W opowieściach Śródziemia nietoperze pozostają symbolem mroku i sprzymierzeńcami złych mocy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. B

Upiory Kurhanów

Upiory Kurhanów były złowrogimi duchami zamieszkującymi Wzgórza Kurhanów na wschód od Shire. Kurhany te stanowiły dawne miejsca pochówku ludzi z Cardolanu i innych krain północnego królestwa Dúnedainów. Przez długi czas były otaczane czcią, lecz w Trzeciej Erze stały się miejscem grozy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Według przekazów złe duchy zostały sprowadzone do kurhanów z Angmaru przez Czarnoksiężnika. Zamieszkały w grobowcach i nawiedzały je, ożywiając szczątki zmarłych i strzegąc dawnych skarbów. Upiory Kurhanów potrafiły zwodzić wędrowców, paraliżować ich wolę i więzić w podziemnych komnatach.

Największą moc posiadały w mroku, natomiast światło było dla nich zgubne. W roku 3018 Trzeciej Ery jeden z Upiorów Kurhanów schwytał Froda Bagginsa i jego towarzyszy, lecz został wypędzony przez Toma Bombadila. Od tego czasu kurhany zostały oczyszczone, a złowrogie duchy zniknęły.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
  2. DoT Roz. B