Uglúk

Uglúk był Uruk-hai z Isengardu i dowódcą oddziału orków podczas Wojny o Pierścień. Stał na czele bandy, która po rozbiciu Drużyny Pierścienia pojmała hobbitów Meriadoka Brandybucka i Peregrina Tuka i ruszyła z nimi ku Isengardowi. Oddział Uglúka został jednak dopadnięty na polach Rohanu przez Jeźdźców pod wodzą Éomera, marszałka Riddermarku, i doszczętnie wybity. Sam Uglúk poległ w walce z Éomerem. Jego pozycja wśród Uruk-hai wynikała z siły, wzrostu i bezwzględności, które przewyższały cechy zwykłych orków.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. U

Ungoliant

Ungolianta była potężnym i złowrogim duchem, który przybrał postać olbrzymiego Pająka i zamieszkiwał Avathar, pustkowie leżące między Górami Pelóri a południowym morzem w Amanie. Jej pochodzenie nie jest pewne, lecz przypuszcza się, że była jednym z duchów Maiarów, który uległ zepsuciu i odszedł od Valarów. Posiadała moc tkania mroku zwanego Nieświatłem, zasłony ciemności, której nie mogły przeniknąć nawet oczy Manwego.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Na skutek przymierza z Melkorem Ungolianta przybyła do Valinoru i zatruła Drzewa Valarów. Wysysała ich soki i światło, aż Telperion i Laurelin obumarły, a ich blask zgasł. Po tym czynie uciekła wraz z Melkorem do Śródziemia, niosąc ze sobą część wykradzionego światła. W Beleriandzie między nimi doszło do sporu o Silmarile, które Melkor zrabował. Ungolianta, rozpalona żądzą światła i klejnotów, zwróciła się przeciw niemu i mogłaby go pokonać, gdyby nie przybycie Balrogów, które ją przepędziły.

Schroniła się w Nan Dungortheb u stóp Gór Grozy, gdzie rozmnożyła się z innymi pajęczymi stworzeniami i dała początek potomstwu wielkich pająków, które szerzyły grozę w Beleriandzie. W późniejszych czasach Ungolianta opuściła te ziemie i powędrowała na południe. Wedle przekazów jej nienasycony głód doprowadził ją ostatecznie do zguby, gdyż na dalekich pustkowiach, nie znajdując już niczego do pożarcia, pochłonęła samą siebie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. U

Vairë

Vairë była jedną z Valarów, duchów Ainurów, którzy zstąpili do Ardy z Bezczasowych Sal i przybrali postać widzialną. Była małżonką Náma, zwanego Mandosem, Władcy Zagłady i Strażnika Domu Umarłych w Amanie. Nazywano ją Tkaczką, gdyż w komnatach Mandosa tkała na wielkich krosnach dzieje Świata. Gobeliny, które wychodziły spod jej rąk, przedstawiały historię Ardy od jej początku aż po czasy, które dopiero miały nadejść, i wisiały na ścianach Domu Umarłych jako świadectwo losów Valarów, Elfów i Ludzi.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. V

Varda

Varda była jedną z Valarów, Królową Gwiazd i małżonką Manwego, Najwyższego Króla Ardy. Mieszkała z nim w Ilmarinie na szczycie Taniquetilu, najwyższej góry Ardy, w Nieśmiertelnych Krainach. Jej żywiołem było światło i dlatego zwano ją także Królową Światła. To ona rozpaliła gwiazdy na sklepieniu niebios, napełniła światłem Lampy Valarów, zebrała rosę blasku z Drzew Valarów i wyniosła na niebo światła, które stały się Słońcem i Księżycem.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Była szczególnie umiłowana przez Elfy, które przebudziły się w blasku jej gwiazd. W językach elfickich nosiła wiele imion i tytułów, między innymi Elentári, Królowa Gwiazd, Elbereth i Gilthoniel, a także Tintallë i Fanuilos. W tradycji Eldarów jej imię było przywoływane jako ochrona przed ciemnością i mocami zła.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. V

Vána

Vána była jedną z Valarów, siostrą Yavanny Kementári i małżonką Oromëgo Łowcy. Zwano ją Wiecznie Młodą, gdyż uosabiała młodość, świeżość i odradzające się życie. Jej domeną były kwiaty, śpiew ptaków i wiosenna radość, a wszystko, co rosło i kwitło, zdawało się odpowiadać na jej obecność.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Valinorze przebywała najczęściej w ogrodach pełnych złotych kwiatów i barwnych ptaków. Wśród Valarów uchodziła za jedną z najradośniejszych i najłagodniejszych, a jej obecność była znakiem odnowy i nadziei.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. V

Wandlimb

Wandlimb, zwana po elficku Fimbrethil, była Żoną Enta i towarzyszką Drzewca z Lasu Fangorn. Jej imię oznacza „cienka brzoza”, a postacią przypominała smukłe drzewo o jasnej korze.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W czasach Ery Słońca Żony Entów opuściły głębokie puszcze i przeniosły się na otwarte równiny, gdzie uprawiały ogrody, doglądały drzew owocowych, krzewów i traw. Entowie natomiast pozostali w dawnych lasach i mniej interesowali się uprawą roślin.

Pod koniec Drugiej Ery ogrody Żon Entów zostały spustoszone i zniszczone. Od tego czasu ich los pozostaje niepewny. Przypuszcza się, że Wandlimb i inne Żony Entów zginęły wśród zniszczeń albo zostały wygnane daleko na wschód lub południe Śródziemia, gdzie ślad po nich zaginął.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. W

Witch-king

Czarnoksiężnik z Angmaru był wodzem Nazgûli, czyli Upiorów Pierścienia, i najpotężniejszym ze sług Saurona. W Drugiej Erze należał do wielkich władców ludzi, którym Władca Ciemności wręczył Dziewięć Pierścieni Władzy. Uległ ich mocy i stał się cieniem podległym Jedynemu Pierścieniowi. Gdy Sauron został pokonany u schyłku Drugiej Ery, a Jedyny Pierścień nie uległ zniszczeniu, jego najwierniejsi słudzy nie zginęli, lecz trwali w ukryciu. Około roku 1300 Trzeciej Ery ponownie ujawnił się na północy jako Czarnoksiężnik z Angmaru i założył królestwo Angmar, z którego przez niemal siedem stuleci prowadził wojnę przeciw Arnorowi. W roku 1974 zdobył Fornost, ostatnią twierdzę Arthedainu, doprowadzając do upadku Północnego Królestwa Dunedainów. Wkrótce potem jego wojska zostały rozbite, a Angmar zniszczony, lecz sam Czarnoksiężnik uszedł i powrócił do Mordoru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 2000 Trzeciej Ery zwrócił się przeciw Gondorowi. Oblegał Minas Ithil przez dwa lata, zdobył je i przemianował na Minas Morgul, skąd przez blisko tysiąc lat nękał Południowe Królestwo. W roku 3018 jako jeden z Czarnych Jeźdźców wyruszył do Shire w poszukiwaniu Jedynego Pierścienia. Na Wichrowym Czubku zranił Powiernika Pierścienia zatrutym ostrzem i ścigał go aż do Bruinen. W roku 3019 stanął na czele wielkiej armii Mordoru i sprzymierzonych Haradrimów, która uderzyła na Minas Tirith. Na Polach Pelennoru zabił króla Rohanu Théodena, lecz sam poległ w walce z Éowiną z Rohanu i Meriadokiem Brandybuckiem, który zranił go mieczem wykutym w dawnym Arnorze. Wraz z jego upadkiem osłabła potęga Nazgûli, a po zniszczeniu Jedynego Pierścienia zniknęli oni na zawsze z dziejów Śródziemia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. W

Wormtongue

Gríma Smoczy Język był dworzaninem i doradcą króla Rohanu Théodena w czasie Wojny o Pierścień. Z pochodzenia był człowiekiem z Rohanu, lecz potajemnie służył Sarumanowi jako jego szpieg. Przebywając u boku króla, podkopywał jego autorytet i osłabiał jego wolę podszeptami oraz wpływem czarów Sarumana, przez co Théoden popadł w niemoc i zwątpienie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Po przybyciu Gandalfa do Meduseld Théoden został uwolniony spod zgubnego wpływu, a Smoczy Język został wypędzony. Udał się do Isengardu, gdzie po klęsce Sarumana obaj dostali się pod straż Entów. Później towarzyszył Sarumanowi w jego wędrówce na północ do Shire. Tam, po upadku planów swego pana, zwrócił się przeciwko niemu i zabił go przed bramą Bag End. Bezpośrednio potem sam zginął, trafiony strzałami hobbitów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. W

Yavanna

Yavanna była jedną z Valier, zwana Królową Ziemi. Była małżonką Aulëgo Kowala i starszą siostrą Vány Wiecznie Młodej. Nazywano ją także Kementári, to jest Królową Ziemi. Jej moc obejmowała wszystko, co rośnie i żyje z plonów Ardy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Przedstawiano ją jako wysoką niczym cyprys, odzianą w zieleń i opromienioną blaskiem wzrostu. Była matką plonów i strażniczką wszelkich roślin; to ona zasiała nasiona wszystkich drzew i ziół na Ardzie oraz stworzyła rozległe lasy i pastwiska świata. Z jej woli powstali także pasterze drzew, zwani Entami, aby strzegli roślin przed zniszczeniem. W Tirionie stworzyła Białe Drzewo Eldarów na podobieństwo Telperiona.

Największym jej dziełem były Drzewa Valarów, Telperion i Laurelin, których światło przez długie wieki rozjaśniało Valinor. Po ich zniszczeniu to dzięki jej mocy i pieśni zrodził się ostatni srebrny kwiat i złoty owoc, z których powstały Isil i Anar, Księżyc i Słońce.

Siedziby Yavanny znajdowały się w południowym Valinorze, gdzie jej ogrody i pastwiska graniczyły z lasami Oromëgo. Z jej ogrodów pochodziły liczne cudowne rośliny, a także miruvórë, napój o mocy pokrzepiającej, znany wśród Eldarów.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. Y

Amroth

Amroth był królem Lothlórien w Drugiej i Trzeciej Erze. Uchodził za syna Amdira, który poległ w Bitwie na Dagorladzie. Po śmierci ojca objął władzę nad Galadhrimami i panował aż do roku 1981 Trzeciej Ery.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Mieszkał na wzgórzu zwanym Cerin Amroth, położonym w Lothlórien. Z jego imieniem wiązano wiele pieśni, zwłaszcza opowieść o miłości do Nimrodel. Gdy cień Saurona znów padł na Śródziemie, Amroth postanowił opuścić swoje królestwo i udał się ku wybrzeżom Belfalas, do portu, który później nazwano Dol Amroth. Tam oczekiwał na Nimrodel, z którą zamierzał odpłynąć do Amanu.

Nimrodel jednak zabłądziła w drodze ku morzu i nie dotarła na czas. Gdy statek, na którym przebywał Amroth, został porwany przez sztorm, król rzucił się do wody, chcąc wrócić do brzegu. Zginął w falach, a jego los stał się tematem elfickich pieśni i legend.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. A