Mûmakile

Mûmakile były ogromnymi zwierzętami zamieszkującymi południowe krainy Haradu w Trzeciej Erze. Uważano je za przodków słoni, choć przewyższały je znacznie rozmiarami i siłą. W mowie hobbitów i ludzi Północy nazywano je także olifantami.

W czasie Wojny o Pierścień wojownicy Haradu przyprowadzili mùmakile do walki po stronie Saurona. Zwierzęta te nosiły bogate uprzęże, ozdobione czerwonymi tkaninami i metalowymi okuciami, a na ich grzbietach wznoszono wieże bojowe, z których łucznicy i włócznicy razili przeciwników. Ich siła była ogromna; tratowały wrogów, rozbijały szyki i budziły grozę wśród koni, które nie chciały się do nich zbliżać.

Mùmakile były niemal niewrażliwe na zwykłą broń. Strzały i włócznie rzadko czyniły im poważną krzywdę, chyba że trafiono w oczy. Oślepione wpadały w szał i niszczyły wszystko wokół siebie, niekiedy zarówno wrogów, jak i własnych panów. W bitwie na Polach Pelennoru stanowiły jedną z najpotężniejszych broni wojsk Haradu, lecz mimo swej siły nie zdołały odwrócić losów wojny.

Bibliografia

1. TEnc Roz. NATURAL HISTORY
2. DoT Roz. M