Iron Hills (Żelazne Wzgórza)
Iron Hills, zwane w tradycji Śródziemia Żelaznymi Wzgórzami, to pasmo wzgórz położone na wschód od Rhovanionu, znane przede wszystkim jako jedna z głównych siedzib krasnoludów z rodu Durina w Trzeciej Erze. Region ten, choć oddalony od głównych szlaków handlowych, odegrał istotną rolę w dziejach krasnoludów po upadku ich północnych królestw¹.
Geneza osadnictwa krasnoludów
Po zniszczeniach spowodowanych przez smoki w Górach Szarych (Ered Mithrin) w XXVI wieku Trzeciej Ery część krasnoludów zmuszona była do poszukiwania nowych, bezpieczniejszych siedzib. W roku 2590 T.E. znaczna grupa ludu Durina, prowadzona przez Gróra, syna Dáina I, osiedliła się w Iron Hills². Migracja ta miała charakter zarówno defensywny, jak i gospodarczy, gdyż region oferował dostęp do bogatych złóż żelaza oraz naturalne warunki sprzyjające obronie.
Rola militarna i Wojna Krasnoludów z Orkami
Znaczenie Iron Hills uwidoczniło się szczególnie podczas Wojny Krasnoludów z Orkami (2793–2799 T.E.). W decydującej bitwie pod Azanulbizarem krasnoludy z Żelaznych Wzgórz odegrały kluczową rolę. Ich późne, lecz zdecydowane przybycie przesądziło o przełamaniu linii orków u Wrót Morii i ostatecznym zwycięstwie krasnoludów³. Wydarzenie to utrwaliło reputację Iron Hills jako jednego z najważniejszych ośrodków militarnych ludu Durina.
Bitwa Pięciu Armii i odnowa Ereboru
W roku 2941 T.E. armia krasnoludów z Iron Hills, dowodzona przez Dáina II Żelazną Stopę, przybyła na pole Bitwy Pięciu Armii, by wesprzeć Thorina Dębową Tarczę i jego sprzymierzeńców⁴. Interwencja ta miała decydujące znaczenie dla przebiegu starcia.
Po śmierci Thorina Dáin II został koronowany na króla pod Ereborem. W konsekwencji wielu krasnoludów z Żelaznych Wzgórz przeniosło się do odzyskanego królestwa, przyczyniając się do jego odbudowy i ponownego rozkwitu. Iron Hills zachowały jednak swoją autonomię jako ważny ośrodek zaplecza militarnego i demograficznego krasnoludów⁵.
Znaczenie historyczne
Iron Hills funkcjonują w tradycji krasnoludów jako symbol przetrwania i ciągłości rodu Durina w okresach kryzysu. Choć nie osiągnęły splendoru Khazad-dûm ani bogactwa Ereboru, odegrały rolę kluczową w zachowaniu siły militarnej i politycznej krasnoludów w późnej Trzeciej Erze⁶.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A, „Durin’s Folk”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A; The Hobbit.
- J.R.R. Tolkien, The Hobbit, rozdz. XVII.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. XII.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
