Imrahil
Imrahil był księciem Dol Amroth w Belfalas oraz jednym z najwybitniejszych przedstawicieli arystokracji Gondoru w późnej Trzeciej Erze. Ród książąt Dol Amroth uchodził za jedną z najstarszych i najbardziej prestiżowych linii szlacheckich Południowego Królestwa, wywodzącą się bezpośrednio z Dúnedainów Południa i zachowującą silne związki z tradycją númenorejską¹.
Pochodzenie i tradycja rodu
Zgodnie z przekazami zachowanymi w kronikach Gondoru, dom Imrahila miał w swym dziedzictwie także element elficki. Tradycja głosiła, że przodkowie księcia pochodzili od elfki Mithrellas, towarzyszki Nimrodel, która pozostała w Belfalas po rozproszeniu się Eldarów². Choć Tolkien nie przedstawia genealogii tej linii w sposób ścisły, legenda ta podkreślała wyjątkowy status Dol Amroth jako miejsca, gdzie pamięć o obecności elfów trwała dłużej niż w innych częściach Gondoru.
Zewnętrznym znakiem tego dziedzictwa była uroda książąt Dol Amroth, często opisywana jako jaśniejsza i bardziej „elficka” niż u pozostałych Gondorczyków³.
Rola w Wojnie o Pierścień
W czasie Wojny o Pierścień Imrahil wystąpił jako jeden z najważniejszych dowódców wojskowych Gondoru. Przybył do Minas Tirith na czele znacznych sił z Belfalas i odegrał istotną rolę w bitwie na Polach Pelennoru, gdzie dowodził jazdą i ciężkozbrojnymi oddziałami Południa⁴.
Po śmierci namiestnika Denethora II oraz czasowym wyłączeniu Faramira z życia publicznego, Imrahil – jako najbliższy rangą i autorytetem możnowładca – przejął tymczasową pieczę nad sprawami państwa i Białą Wieżą. Jego działanie miało charakter stabilizujący i zapewniło ciągłość władzy do czasu objęcia tronu przez Aragorna II Elessara⁵.
Następnie Imrahil został jednym z Kapitanów Zachodu, biorąc udział w marszu Armii Zachodu pod Czarną Bramę Mordoru, gdzie jego wojska wspierały strategiczne odciągnięcie uwagi Saurona od misji Powiernika Pierścienia⁶.
Znaczenie polityczne i dynastyczne
Znaczenie Imrahila wykraczało poza pole bitwy. Jego córka, Lothíriel, poślubiła króla Rohanu Éomera, co symbolicznie i politycznie umocniło sojusz pomiędzy Gondorem a Rohirrimami w początkach Czwartej Ery⁷. Małżeństwo to wpisywało się w szerszą politykę odbudowy ładu międzynarodowego po upadku Saurona.
W ujęciu tolkienowskim Imrahil reprezentuje ideał arystokraty-wojownika: wiernego tradycji, zdolnego do samodzielnego dowodzenia i podporządkowania się prawowitej władzy w odpowiednim momencie. Jego postać ukazuje ciągłość dawnej kultury númenorejskiej w Gondorze aż do jego odrodzenia w Czwartej Erze⁸.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, ks. V.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, „The Return of the King”.
- Tamże, „The Battle of the Pelennor Fields”.
- Tamże, „The Steward and the King”.
- Tamże, „The Black Gate Opens”.
- J.R.R. Tolkien, Appendix A, „The House of Eorl”.
- Tom Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The Peoples of Middle-earth.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Carpenter, Humphrey, J.R.R. Tolkien: A Biography.
