Imrahil

Imrahil był księciem Dol Amroth w Belfalas oraz jednym z najwybitniejszych przedstawicieli arystokracji Gondoru w późnej Trzeciej Erze. Ród książąt Dol Amroth uchodził za jedną z najstarszych i najbardziej prestiżowych linii szlacheckich Południowego Królestwa, wywodzącą się bezpośrednio z Dúnedainów Południa i zachowującą silne związki z tradycją númenorejską¹.

Pochodzenie i tradycja rodu

Zgodnie z przekazami zachowanymi w kronikach Gondoru, dom Imrahila miał w swym dziedzictwie także element elficki. Tradycja głosiła, że przodkowie księcia pochodzili od elfki Mithrellas, towarzyszki Nimrodel, która pozostała w Belfalas po rozproszeniu się Eldarów². Choć Tolkien nie przedstawia genealogii tej linii w sposób ścisły, legenda ta podkreślała wyjątkowy status Dol Amroth jako miejsca, gdzie pamięć o obecności elfów trwała dłużej niż w innych częściach Gondoru.

Zewnętrznym znakiem tego dziedzictwa była uroda książąt Dol Amroth, często opisywana jako jaśniejsza i bardziej „elficka” niż u pozostałych Gondorczyków³.

Rola w Wojnie o Pierścień

W czasie Wojny o Pierścień Imrahil wystąpił jako jeden z najważniejszych dowódców wojskowych Gondoru. Przybył do Minas Tirith na czele znacznych sił z Belfalas i odegrał istotną rolę w bitwie na Polach Pelennoru, gdzie dowodził jazdą i ciężkozbrojnymi oddziałami Południa⁴.

Po śmierci namiestnika Denethora II oraz czasowym wyłączeniu Faramira z życia publicznego, Imrahil – jako najbliższy rangą i autorytetem możnowładca – przejął tymczasową pieczę nad sprawami państwa i Białą Wieżą. Jego działanie miało charakter stabilizujący i zapewniło ciągłość władzy do czasu objęcia tronu przez Aragorna II Elessara⁵.

Następnie Imrahil został jednym z Kapitanów Zachodu, biorąc udział w marszu Armii Zachodu pod Czarną Bramę Mordoru, gdzie jego wojska wspierały strategiczne odciągnięcie uwagi Saurona od misji Powiernika Pierścienia⁶.

Znaczenie polityczne i dynastyczne

Znaczenie Imrahila wykraczało poza pole bitwy. Jego córka, Lothíriel, poślubiła króla Rohanu Éomera, co symbolicznie i politycznie umocniło sojusz pomiędzy Gondorem a Rohirrimami w początkach Czwartej Ery⁷. Małżeństwo to wpisywało się w szerszą politykę odbudowy ładu międzynarodowego po upadku Saurona.

W ujęciu tolkienowskim Imrahil reprezentuje ideał arystokraty-wojownika: wiernego tradycji, zdolnego do samodzielnego dowodzenia i podporządkowania się prawowitej władzy w odpowiednim momencie. Jego postać ukazuje ciągłość dawnej kultury númenorejskiej w Gondorze aż do jego odrodzenia w Czwartej Erze⁸.

Przypisy

J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, ks. V.
J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, „The Return of the King”.
Tamże, „The Battle of the Pelennor Fields”.
Tamże, „The Steward and the King”.
Tamże, „The Black Gate Opens”.
J.R.R. Tolkien, Appendix A, „The House of Eorl”.
Tom Shippey, The Road to Middle-earth.

Bibliografia

Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
Tolkien, J.R.R., The Peoples of Middle-earth.
Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
Carpenter, Humphrey, J.R.R. Tolkien: A Biography.