Huornowie
Huornowie byli istotami leśnymi spokrewnionymi z Entami, wywodzącymi się z najdawniejszych czasów Ardy. Drzewa Wielkich Lasów wyrosły z nasion zasianych przez Yavannę w Wiekach Lamp, a gdy w Wiekach Gwiazd pojawiły się inne rasy zagrażające puszczom, powstali Entowie, Pasterze Drzew. Z biegiem wieków niektórzy Entowie upodobnili się do drzew, a niektóre pradawne drzewa stały się bardziej podobne do Entów, nabierając ruchliwości i częściowego rozumu. Z tych dawnych istot wykształciła się odrębna rasa zwana Huornami.
W Trzeciej Erze Huornowie trwali w głębiach wielkich borów, stojąc nieruchomo jak sękate, ciemne drzewa. Byli jednak czujni i zdolni do nagłego ruchu. Rozgniewani potrafili przemieszczać się szybko i bezszelestnie, jakby spowici cieniem, i spadać na wrogów z niszczycielską siłą. W czasie Wojny o Pierścień wyszli z Fangornu wraz z Entami przeciw Isengardowi, a pod Rogatym Grodem przyczynili się do zagłady orków Sarumana.
Huornowie byli dzicy i niebezpieczni dla wszystkich, którzy nie znajdowali się pod opieką Entów. Żywili głęboką nieufność wobec istot kroczących na dwóch nogach i potrafili długo pielęgnować urazę. Wśród podobnych im duchów drzew wspominany jest także Stary Las nad rzeką Withywindle, gdzie mieszkał Człowiek Wierzba, zwany Starcem Wierzbą. Był on świadomym duchem drzewa, który za pomocą pieśni zwodził wędrowców i więził ich w swych konarach, strzegąc resztek dawnej puszczy przed dalszymi najazdami.
Bibliografia
- TEnc Roz. NATURAL HISTORY
- DoT Roz. H