Grey Havens (Mithlond)
Grey Havens (quen. Mithlond, sind. Mithlond – „Szare Przystanie”) były głównym portem elfów w północno-zachodnim Śródziemiu, położonym w krainie Lindon, u ujścia rzeki Lhûn do Zatoki Lhûn (Belegaeru). Przystanie te zostały założone na początku Drugiej Ery przez Círdana Szkutnika (Círdan the Shipwright) oraz jego lud – Falathrimów, czyli nadmorską gałąź Telerich, którzy pozostali w Śródziemiu po zatopieniu Beleriandu¹.
Mithlond od samego początku pełnił funkcję głównego ośrodka żeglugi elfickiej oraz punktu kontaktu między Śródziemiem a Nieśmiertelnymi Krainami. To właśnie stąd wypływały budowane przez Círdana białe statki, zdolne odnaleźć Prostą Drogę prowadzącą do Amanu po Zmianie Świata². W przeciwieństwie do większości elfickich osiedli, Szare Przystanie funkcjonowały nieprzerwanie przez Drugą i Trzecią Erę, zachowując względną stabilność mimo politycznych i militarnych wstrząsów dotykających resztę Śródziemia.
Rola historyczna i symboliczna
W Drugiej Erze Mithlond znajdowało się w obrębie królestwa Lindonu, rządzonego przez Gil-galada, Najwyższego Króla Noldorów w Śródziemiu. Po jego śmierci podczas Ostatniego Sojuszu Elfów i Ludzi (3434–3441 D.E.) Círdan pozostał faktycznym strażnikiem portów i depozytariuszem tradycji morskiej elfów³.
W Trzeciej Erze Szare Przystanie nabrały znaczenia przede wszystkim jako miejsce odejścia, symbolizujące stopniowe wycofywanie się Eldarów z historii Śródziemia. To właśnie z Mithlond odpływali elfowie, którzy – zmęczeni upływem czasu i osłabieniem swoich królestw – wybierali powrót do Amanu. Proces ten nasilił się po upadku Saurona i zakończeniu Wojny o Pierścień⁴.
Koniec Trzeciej Ery i Czasy Późniejsze
Szczególną rolę Mithlond odegrało u schyłku Trzeciej Ery. W roku 3021 T.E. z Szarych Przystani wyruszył na Zachód statek, na którym odpłynęli m.in. Frodo Baggins i Bilbo Baggins, Gandalf (Olórin), Galadriela oraz Elrond – postacie kluczowe dla dziejów Wojny o Pierścień⁵. Wydarzenie to symbolicznie zamknęło epokę aktywnej obecności Pierworodnych i Istari w dziejach Śródziemia.
Tradycja przekazuje, że w Czwartej Erze również sam Círdan Szkutnik – najstarszy z elfów pozostających w Śródziemiu – ostatecznie opuścił Mithlond, kierując ostatni statek ku Valinorowi. Choć brak szczegółowego opisu tego wydarzenia, jego znaczenie interpretowane jest jako ostateczne zamknięcie elfickiego rozdziału historii Śródziemia⁶.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Rings of Power and the Third Age”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A oraz Dodatek F.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Last Alliance of Elves and Men”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, księga VI, rozdz. 9.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The Istari”.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings, wraz z dodatkami.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, A Question of Time: J.R.R. Tolkien’s Road to Faërie.
