Glaurung

Glaurung był pierwszym z Urulókich, smoków ziejących ogniem, i największym z nich w Pierwszej Erze. Zwany Ojcem Smoków, wyszedł z Angbandu po raz pierwszy w roku 260 Pierwszej Ery, lecz został wówczas odparty i powrócił do twierdzy Morgotha. Przez następne stulecia wzrastał w sile, aż w roku 455 wziął udział w Bitwie Nagłego Płomienia, która przełamała oblężenie Angbandu.

W Bitwie Niezliczonych Łez Glaurung prowadził zastępy smoków przeciw wojskom elfów i ludzi. Jedynie krasnoludowie z Belegostu zdołali stawić mu skuteczny opór. Król Azaghâl zranił Glaurunga, lecz sam poległ, a smok został zmuszony do odwrotu.

W roku 496 Glaurung zniszczył siły Nargothrondu pod Tumhalad, splądrował miasto i zagarnął jego skarby, po czym legł na nich w wielkiej sali. Posługiwał się mocą swego spojrzenia i czarów, aby podporządkować sobie i zgubić Túrina, Nienor oraz Finduilas. W roku 501 Túrin Turambar zadał mu śmiertelną ranę, wbijając miecz w jego brzuch, i w ten sposób zakończył życie Glaurunga.

Bibliografia

1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
2. DoT Roz. G