Gil-galad

Gil-galad był królem elfów w Lindonie w Drugiej Erze. Urodził się w Hithlumie w Beleriandzie w Pierwszej Erze jako syn Fingona, Najwyższego Króla Noldorów. Po śmierci ojca w Bitwie Niepoliczalnych Łez w roku 473 Pierwszej Ery schronił się na wyspie Balar. Po upadku Gondolinu i śmierci Turgona objął godność Najwyższego Króla Noldorów.

Po zatopieniu Beleriandu rządził ocalałymi Noldorami w Lindonie. W Drugiej Erze sprzeciwiał się rosnącej potędze Saurona i brał udział w Wojnie Saurona z Elfami. Utrzymywał również sojusz z Númenorejczykami, a następnie przystąpił do Ostatniego Sojuszu Elfów i Ludzi.

W roku 3434 Drugiej Ery poprowadził wojska Sojuszu do zwycięstwa na Dagorlad. Następnie przez siedem lat oblegał Mordor. W ostatecznej walce z Sauronem u stóp Orodruiny poległ wraz z Elendilem, królem Dúnedainów. Śmierć Gil-galada położyła kres linii Najwyższych Królów Noldorów w Śródziemiu.

Bibliografia

1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
2. DoT Roz. G