Finrod Felagund
Finrod Felagund był synem Finarfina, księcia Noldorów, i Eärwen z Alqualondë. Urodził się w Amanie w czasach Drzew Valarów. Choć nie brał udziału w bratobójczej rzezi w Alqualondë, podążył za swymi krewnymi do Śródziemia, pragnąc przeciwstawić się Morgothowi. W Beleriandzie założył najpierw twierdzę Minas Tirith na wyspie Tol Sirion, a później, zachwycony podziemnymi komnatami nad rzeką Narog, zbudował ukryte miasto Nargothrond. Od tej pory zwano go Felagundem, co oznacza Mistrza Jaskiń.
Finrod był najpotężniejszym z władców Noldorów w zachodnim Beleriandzie i jako pierwszy z Eldarów zawarł przyjaźń z Ludźmi. W Ossiriandzie spotkał przedstawicieli rodu Bëora i otoczył ich opieką. W czasie Dagor Bragollach, Bitwy Nagłego Płomienia w roku 455 Pierwszej Ery, został ocalony przez Barahira z rodu Bëora. W dowód wdzięczności złożył przysięgę wiecznej przyjaźni jego rodowi.
Gdy Beren, syn Barahira, przybył do Nargothrondu, prosząc o pomoc w zdobyciu Silmarila, Finrod dochował przysięgi i wyruszył z nim, choć wiedział, że wyprawa może zakończyć się śmiercią. Na Tol Sirion, zdobytej przez Saurona i przemianowanej na Tol-in-Gaurhoth, stanął z nim do pojedynku pieśni mocy. Został jednak pokonany, pojmany i uwięziony w lochach. Tam oddał życie, broniąc Berena przed wilkołakiem. Jego śmierć była jedną z najświetniejszych kart w dziejach Noldorów w Śródziemiu.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. F