Faramir
Faramir był Dúnadanem z Gondoru, urodzonym w roku 2983 Trzeciej Ery, drugim synem Denethora II, ostatniego namiestnika Gondoru, i bratem Boromira. W czasie Wojny o Pierścień dowodził Strażnikami Ithilien i wsławił się męstwem oraz rozwagą. Przed oblężeniem Minas Tirith prowadził obronę Osgiliath, a następnie wycofał się do stolicy Gondoru.
Po śmierci Boromira objął jego obowiązki jako główny obrońca miasta. Podczas walk na Polach Pelennoru został ciężko ranny i zapadł w stan podobny do śmierci pod wpływem Czarnego Oddechu Wodza Nazgûl. Denethor, ogarnięty rozpaczą i szaleństwem, zamierzał spalić syna na stosie pogrzebowym, lecz Gandalf w porę temu zapobiegł. Faramira uzdrowił Aragorn, używając athelasu, i przywrócił go do życia oraz sił.
Po wyzdrowieniu Faramir poślubił Éowinę z Rohanu. Po upadku Saurona i koronacji króla Elessara został mianowany namiestnikiem Gondoru oraz księciem Ithilien. Sprawował swój urząd mądrze i wiernie aż do śmierci w roku 82 Czwartej Ery.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. F