Falathrim
Falathrim – odłam elfów należących do rodu Telerich, zamieszkujący nadmorskie obszary zachodniego Beleriandu, znane zbiorczo jako Falas. Nazwa ludu wywodzi się z języka sindarińskiego i oznacza dosłownie „ludzi wybrzeża”¹. Falathrimowie stanowili najbardziej morsko zorientowaną społeczność elfów pozostających w Śródziemiu i odegrali kluczową rolę w rozwoju elfiej żeglugi.
Pochodzenie i odrębność kulturowa
W czasach Gwiezdnego Światła Falathrimowie należeli do Telerich, którzy podczas Wielkiej Podróży podjęli wędrówkę na Zachód. Ich przywódcą był Círdan Żeglarz (Nowë), jeden z najstarszych Elfów Ardy. W odróżnieniu od swego krewnego Olwëgo, Círdan nie ukończył wędrówki do Amanu i pozostał w Śródziemiu². Decyzja ta ukształtowała trwałą odrębność Falathrimów od Telerich, którzy osiedlili się w Alqualondë.
Pozostanie w Beleriandzie sprawiło, że Falathrimowie stali się częścią kultury Sindarów, zachowując jednak silne związki z dawną tradycją morską Telerich. Wyróżniali się spośród innych elfów Śródziemia szczególnym umiłowaniem morza oraz wiedzą żeglarską.
Żegluga i rzemiosło okrętowe
Falathrimowie byli pierwszym ludem w Śmiertelnych Krainach, który w pełni opanował sztukę budowy statków morskich³. Ich jednostki nie były jedynie łodziami przybrzeżnymi, lecz statkami zdolnymi do dalekich rejsów po Belegaerze. Tradycja elficka przypisywała statkom Círdana niemal sakralny charakter; w późniejszych przekazach podkreślano, że po Zmianie Świata potrafiły one odnaleźć Prostą Drogę prowadzącą do Amanu⁴.
Umiejętności te uczyniły Falathrimów strażnikami zachodnich granic Śródziemia oraz pośrednikami między światem elfów a Nieśmiertelnymi Krainami.
Ośrodki osadnicze i upadek Falas
W Pierwszej Erze Falathrimowie założyli dwa główne porty:
- Eglarest,
- Brithombar.
Miasta te pełniły funkcję centrów handlu, rzemiosła i żeglugi. Podczas Wojny o Silmarile przez długi czas pozostawały poza bezpośrednim zasięgiem potęgi Morgotha, jednak w końcowej fazie konfliktu zostały zniszczone przez jego wojska⁵.
W obliczu zagłady Falas lud Círdana został ewakuowany na Wyspę Balar, która stała się jednym z ostatnich bezpiecznych schronień Wolnych Ludów Beleriandu aż do Wojny Gniewu.
Dziedzictwo w Drugiej i Trzeciej Erze
Po zatopieniu Beleriandu Falathrimowie wraz z Círdanem osiedlili się w Lindonie, gdzie założyli Mithlond (Szare Przystanie). Miejsce to przejęło funkcję duchowego i kulturowego następcy Falas⁶. Przez Drugą i Trzecią Erę Szare Przystanie były głównym portem elfów odpływających z Śródziemia do Amanu.
W tym sensie Falathrimowie stanowili ciągłość elfiej obecności morskiej od Pierwszej Ery aż po początek Czwartej Ery, a ich historia zamyka się symbolicznie wraz z odpłynięciem ostatnich Eldarów na Zachód.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Sindar”.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „Círdan”.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Coming of the Elves”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Ruin of Beleriand”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings (Appendices).
- Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. XI: The War of the Jewels.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light.
