Falathrim

Falathrim – odłam elfów należących do rodu Telerich, zamieszkujący nadmorskie obszary zachodniego Beleriandu, znane zbiorczo jako Falas. Nazwa ludu wywodzi się z języka sindarińskiego i oznacza dosłownie „ludzi wybrzeża”¹. Falathrimowie stanowili najbardziej morsko zorientowaną społeczność elfów pozostających w Śródziemiu i odegrali kluczową rolę w rozwoju elfiej żeglugi.

Pochodzenie i odrębność kulturowa

W czasach Gwiezdnego Światła Falathrimowie należeli do Telerich, którzy podczas Wielkiej Podróży podjęli wędrówkę na Zachód. Ich przywódcą był Círdan Żeglarz (Nowë), jeden z najstarszych Elfów Ardy. W odróżnieniu od swego krewnego Olwëgo, Círdan nie ukończył wędrówki do Amanu i pozostał w Śródziemiu². Decyzja ta ukształtowała trwałą odrębność Falathrimów od Telerich, którzy osiedlili się w Alqualondë.

Pozostanie w Beleriandzie sprawiło, że Falathrimowie stali się częścią kultury Sindarów, zachowując jednak silne związki z dawną tradycją morską Telerich. Wyróżniali się spośród innych elfów Śródziemia szczególnym umiłowaniem morza oraz wiedzą żeglarską.

Żegluga i rzemiosło okrętowe

Falathrimowie byli pierwszym ludem w Śmiertelnych Krainach, który w pełni opanował sztukę budowy statków morskich³. Ich jednostki nie były jedynie łodziami przybrzeżnymi, lecz statkami zdolnymi do dalekich rejsów po Belegaerze. Tradycja elficka przypisywała statkom Círdana niemal sakralny charakter; w późniejszych przekazach podkreślano, że po Zmianie Świata potrafiły one odnaleźć Prostą Drogę prowadzącą do Amanu⁴.

Umiejętności te uczyniły Falathrimów strażnikami zachodnich granic Śródziemia oraz pośrednikami między światem elfów a Nieśmiertelnymi Krainami.

Ośrodki osadnicze i upadek Falas

W Pierwszej Erze Falathrimowie założyli dwa główne porty:

Eglarest,
Brithombar.

Miasta te pełniły funkcję centrów handlu, rzemiosła i żeglugi. Podczas Wojny o Silmarile przez długi czas pozostawały poza bezpośrednim zasięgiem potęgi Morgotha, jednak w końcowej fazie konfliktu zostały zniszczone przez jego wojska⁵.

W obliczu zagłady Falas lud Círdana został ewakuowany na Wyspę Balar, która stała się jednym z ostatnich bezpiecznych schronień Wolnych Ludów Beleriandu aż do Wojny Gniewu.

Dziedzictwo w Drugiej i Trzeciej Erze

Po zatopieniu Beleriandu Falathrimowie wraz z Círdanem osiedlili się w Lindonie, gdzie założyli Mithlond (Szare Przystanie). Miejsce to przejęło funkcję duchowego i kulturowego następcy Falas⁶. Przez Drugą i Trzecią Erę Szare Przystanie były głównym portem elfów odpływających z Śródziemia do Amanu.

W tym sensie Falathrimowie stanowili ciągłość elfiej obecności morskiej od Pierwszej Ery aż po początek Czwartej Ery, a ich historia zamyka się symbolicznie wraz z odpłynięciem ostatnich Eldarów na Zachód.

Przypisy

J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Sindar”.
J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „Círdan”.
J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Coming of the Elves”.
J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Ruin of Beleriand”.
J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.

Bibliografia

Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings (Appendices).
Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. XI: The War of the Jewels.
Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
Flieger, Verlyn, Splintered Light.