Éowyn
Éowyn była damą Rohanu z królewskiego rodu Eorlingów, siostrzenicą króla Théodena i siostrą Éomera, późniejszego króla Marchii. Urodziła się w 2995 roku Trzeciej Ery. Źródła opisują ją jako kobietę wysokiego wzrostu, jasnowłosą, o wyraźnie północnej, „rohirrimskiej” urodzie¹.
Pozycja społeczna i kontekst kulturowy
Jako członkini dynastii panującej Éowyn wychowywała się na dworze w Edoras, pełniąc funkcję opiekunki Théodena w okresie jego osłabienia fizycznego i politycznego, spowodowanego wpływem Grímy Smoczego Języka². Jej sytuacja była reprezentatywna dla kobiet Rohanu wysokiego rodu: formalnie wyłączonych z działań wojennych, lecz głęboko związanych z etosem honoru, odwagi i lojalności wobec wspólnoty.
Wojna o Pierścień i udział w bitwie
Podczas Wojny o Pierścień Éowyn towarzyszyła Rohirrimom w ich marszu na pomoc Gondorowi, łamiąc zakaz pozostania w Edoras. Przebrana za wojownika pod imieniem Dernhelm, wzięła udział w bitwie na Polach Pelennoru (3019 T.E.), gdzie broniła umierającego króla Théodena³.
W kulminacyjnym momencie starcia Éowyn stanęła do walki z Czarnoksiężnikiem z Angmaru, wodzem Nazgûli. Wypełniając dawną przepowiednię, zgodnie z którą nie miał on zginąć „z ręki mężczyzny”, ujawniła swoją tożsamość i – przy współudziale Meriadoca Brandybucka – zadała decydujący cios, zabijając Wodza Upiorów Pierścienia⁴. Czyn ten miał fundamentalne znaczenie militarne i symboliczne, gdyż przełamał jeden z filarów terroru Saurona.
Uzdrowienie i przemiana wewnętrzna
Podczas walki Éowyn została ciężko ranna i dotknięta tzw. Czarnym Oddechem. Znalazła się w Domach Uzdrowień w Minas Tirith, gdzie została uleczona przez Aragorna, prawowitego króla Gondoru, zgodnie z proroctwem mówiącym, że „ręce króla są rękami uzdrowiciela”⁵.
Doświadczenie to zapoczątkowało głęboką przemianę wewnętrzną Éowyn. Porzuciła pragnienie chwały wojennej i śmierci na polu bitwy, wybierając drogę odbudowy i uzdrawiania. W źródłach sama określa nowe powołanie jako bycie „uzdrowicielką serc”, co stanowi wyraźny kontrapunkt wobec jej wcześniejszego pragnienia czynów heroicznych⁶.
Małżeństwo i późniejsze losy
Po zakończeniu wojny Éowyn poślubiła Faramira, namiestnika Gondoru i pierwszego księcia Ithilien. Wraz z nim zamieszkała w Emyn Arnen, stając się jedną z kluczowych postaci nowego ładu Czwartej Ery. Jej małżeństwo symbolizowało trwały sojusz między Rohanem a Gondorem, a także pojednanie etosu wojny z ideą pokoju i odnowy⁷.
Znaczenie postaci
Éowyn jest jedną z najbardziej złożonych postaci kobiecych w legendarium Tolkiena. Jej historia łączy w sobie motywy:
- przekroczenia norm społecznych,
- heroizmu i ofiary,
- kryzysu egzystencjalnego,
- oraz świadomego wyboru życia i uzdrawiania po doświadczeniu przemocy.
W ujęciu literackim stanowi ona reinterpretację nordyckiego archetypu tarczowniczki, wzbogaconą o refleksję etyczną i psychologiczną charakterystyczną dla późnej twórczości Tolkiena.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, t. III, „The Houses of Healing”.
- J.R.R. Tolkien, The Two Towers, „The King of the Golden Hall”.
- J.R.R. Tolkien, The Return of the King, „The Ride of the Rohirrim”.
- Tamże, „The Battle of the Pelennor Fields”.
- Tamże, „The Houses of Healing”.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
- Chance, Jane, Tolkien’s Art: A Mythology for England.
