Elladan i Elrohir
Elladan i Elrohir byli elfickimi książętami Imladris (Rivendell) w Trzeciej Erze, synami Elronda Półelfa, władcy tej doliny, oraz Celebrían, córki Celeborna i Galadrieli z Lothlórien¹. Urodzili się w roku 139 Trzeciej Ery i byli starszymi braćmi Arweny Undómiel, późniejszej królowej Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru.
Jako potomkowie Eärendila i Elwingi, Elladan i Elrohir należeli do rodu o podwójnym – elfickim i ludzkim – dziedzictwie. Podobnie jak ich ojciec i siostra, objęci byli darem wyboru losu (elfickiego bądź ludzkiego), choć źródła narracyjne nie przekazują informacji o ostatecznej decyzji braci².
Dzieciństwo i tragedia Celebríany
Kluczowym wydarzeniem w ich życiu była tragedia z roku 2509 Trzeciej Ery, kiedy ich matka, Celebrían, została uprowadzona i torturowana przez orków w trakcie podróży przez Góry Mgliste³. Elladan i Elrohir wraz z Elrondem i eskortą zdołali ją odnaleźć i uwolnić, jednak rany – zadane zatrutą bronią – pozostawiły w niej nieuleczalną ranę duchową.
W konsekwencji Celebrían opuściła Śródziemie i udała się do Amanu, by zaznać uzdrowienia w Nieśmiertelnych Krainach. Wydarzenie to miało głęboki wpływ na braci, kształtując ich późniejszą nieprzejednaną wrogość wobec orków oraz skłonność do czynnej walki u boku Ludzi i elfów⁴.
Działalność wojskowa i sojusze
W kolejnych stuleciach Elladan i Elrohir regularnie wspierali Dúnedainów Północy, Strażników Arnoru, w ich nieustannych potyczkach z siłami zła w Eriadorze. W źródłach podkreśla się ich bliską relację z Aragornem, synem Arathorna, którego znali od młodości i którego uważali za dziedzica zarówno królewskiego, jak i moralnego autorytetu⁵.
Podczas Wojny o Pierścień (3018–3019 T.E.) bracia dołączyli do Aragorna i Strażników Północy, uczestnicząc w kampanii południowej. Walczyli:
- w wyprawie do Rohanu,
- w bitwie na Polach Pelennoru,
- oraz w ostatecznej konfrontacji przed Czarną Bramą Mordoru, gdzie armie Zachodu odwracały uwagę Saurona od misji Froda Bagginsa⁶.
Choć nie pełnili funkcji dowódczych, ich rola miała znaczenie symboliczne – jako przedstawicieli Eldarów, którzy mimo schyłku swojej epoki nadal aktywnie uczestniczyli w losach Śródziemia.
Los po Wojnie o Pierścień
Po zakończeniu wojny Elladan i Elrohir powrócili do Rivendell, które stopniowo traciło znaczenie jako centrum elfickiej obecności. Przekazy nie rozstrzygają jednoznacznie, czy bracia:
- wybrali los elfów i odpłynęli do Amanu wraz z ojcem,
- czy też zdecydowali się na śmiertelność, pozostając w Śródziemiu podobnie jak ich siostra Arwena⁷.
Milczenie źródeł w tej kwestii bywa interpretowane jako celowy zabieg autora, podkreślający otwartość i tajemnicę daru wyboru, który odróżniał ród Eärendila od innych elfów.
Znaczenie postaci
Elladan i Elrohir nie należą do pierwszoplanowych bohaterów narracji, jednak ich obecność pełni istotną funkcję:
- ukazują ciągłość sojuszu elfów i ludzi,
- symbolizują aktywne, a nie bierne schyłkowe istnienie Eldarów,
- stanowią kontrapunkt dla wyboru Arweny i Elronda w kwestii losu.
Ich los pozostaje jednym z niedopowiedzianych wątków Trzeciej Ery, wpisując się w melancholijny ton końca elfickiej epoki.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Voyage of Eärendil”.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Księga II–V.
- Tamże, Księga V–VI.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. X–XII.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Interrupted Music: The Making of Tolkien’s Mythology.
