Elladan and Elrohir

written by Anna Eldameldor Mokos

Elladan i Elrohir

Elladan i Elrohir byli elfickimi książętami Imladris (Rivendell) w Trzeciej Erze, synami Elronda Półelfa, władcy tej doliny, oraz Celebrían, córki Celeborna i Galadrieli z Lothlórien¹. Urodzili się w roku 139 Trzeciej Ery i byli starszymi braćmi Arweny Undómiel, późniejszej królowej Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru.

Jako potomkowie Eärendila i Elwingi, Elladan i Elrohir należeli do rodu o podwójnym – elfickim i ludzkim – dziedzictwie. Podobnie jak ich ojciec i siostra, objęci byli darem wyboru losu (elfickiego bądź ludzkiego), choć źródła narracyjne nie przekazują informacji o ostatecznej decyzji braci².

Dzieciństwo i tragedia Celebríany

Kluczowym wydarzeniem w ich życiu była tragedia z roku 2509 Trzeciej Ery, kiedy ich matka, Celebrían, została uprowadzona i torturowana przez orków w trakcie podróży przez Góry Mgliste³. Elladan i Elrohir wraz z Elrondem i eskortą zdołali ją odnaleźć i uwolnić, jednak rany – zadane zatrutą bronią – pozostawiły w niej nieuleczalną ranę duchową.

W konsekwencji Celebrían opuściła Śródziemie i udała się do Amanu, by zaznać uzdrowienia w Nieśmiertelnych Krainach. Wydarzenie to miało głęboki wpływ na braci, kształtując ich późniejszą nieprzejednaną wrogość wobec orków oraz skłonność do czynnej walki u boku Ludzi i elfów⁴.

Działalność wojskowa i sojusze

W kolejnych stuleciach Elladan i Elrohir regularnie wspierali Dúnedainów Północy, Strażników Arnoru, w ich nieustannych potyczkach z siłami zła w Eriadorze. W źródłach podkreśla się ich bliską relację z Aragornem, synem Arathorna, którego znali od młodości i którego uważali za dziedzica zarówno królewskiego, jak i moralnego autorytetu⁵.

Podczas Wojny o Pierścień (3018–3019 T.E.) bracia dołączyli do Aragorna i Strażników Północy, uczestnicząc w kampanii południowej. Walczyli:

  • w wyprawie do Rohanu,
  • w bitwie na Polach Pelennoru,
  • oraz w ostatecznej konfrontacji przed Czarną Bramą Mordoru, gdzie armie Zachodu odwracały uwagę Saurona od misji Froda Bagginsa⁶.

Choć nie pełnili funkcji dowódczych, ich rola miała znaczenie symboliczne – jako przedstawicieli Eldarów, którzy mimo schyłku swojej epoki nadal aktywnie uczestniczyli w losach Śródziemia.

Los po Wojnie o Pierścień

Po zakończeniu wojny Elladan i Elrohir powrócili do Rivendell, które stopniowo traciło znaczenie jako centrum elfickiej obecności. Przekazy nie rozstrzygają jednoznacznie, czy bracia:

  • wybrali los elfów i odpłynęli do Amanu wraz z ojcem,
  • czy też zdecydowali się na śmiertelność, pozostając w Śródziemiu podobnie jak ich siostra Arwena⁷.

Milczenie źródeł w tej kwestii bywa interpretowane jako celowy zabieg autora, podkreślający otwartość i tajemnicę daru wyboru, który odróżniał ród Eärendila od innych elfów.

Znaczenie postaci

Elladan i Elrohir nie należą do pierwszoplanowych bohaterów narracji, jednak ich obecność pełni istotną funkcję:

  • ukazują ciągłość sojuszu elfów i ludzi,
  • symbolizują aktywne, a nie bierne schyłkowe istnienie Eldarów,
  • stanowią kontrapunkt dla wyboru Arweny i Elronda w kwestii losu.

Ich los pozostaje jednym z niedopowiedzianych wątków Trzeciej Ery, wpisując się w melancholijny ton końca elfickiej epoki.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  2. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Voyage of Eärendil”.
  3. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
  4. Tamże.
  5. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Księga II–V.
  6. Tamże, Księga V–VI.
  7. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. X–XII.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Interrupted Music: The Making of Tolkien’s Mythology.