Durin II

Durin II był królem krasnoludów z rodu Durina, panującym w Khazad-dûm w VIII wieku Drugiej Ery. W tradycji krasnoludzkiej uchodził za jedno z kolejnych „wcieleń” Durina Nieśmiertelnego, co nadawało jego władzy szczególną rangę symboliczną i religijną w obrębie Ludu Durina¹.

Panowanie i ekspansja Khazad-dûm

Okres rządów Durina II przypadał na czas dynamicznego rozwoju Khazad-dûm, które w Drugiej Erze osiągnęło bezprecedensową skalę przestrzenną i gospodarczą. Za jego panowania krasnoludy znacząco rozbudowały sieć podziemnych korytarzy, drążąc tunele przebiegające przez cały masyw Gór Mglistych, od ich wschodnich po zachodnie stoki². Rozszerzenie to nie tylko zwiększyło obszar królestwa, lecz także ugruntowało jego strategiczne znaczenie jako głównego przejścia między wschodnim a zachodnim Śródziemiem.

Brama Zachodnia i kontakty z Eregionem

Jednym z najważniejszych przedsięwzięć budowlanych tego okresu było wzniesienie Bramy Zachodniej (West-gate), znanej również jako Brama z Ithildinu. Umożliwiała ona bezpośrednią komunikację z elfickim królestwem Eregionu, zamieszkanym przez Noldorów i słynnym z działalności bractwa kowali Gwaith-i-Mírdain³.

Otwarcie tej bramy sprzyjało intensywnemu rozwojowi handlu i wymiany rzemieślniczej między krasnoludami a elfami. Współpraca ta przyniosła obopólne korzyści: krasnoludy dostarczały metali i kamienia, natomiast elfy dzieliły się wiedzą z zakresu sztuk wyrafinowanych, co przyczyniło się do wzrostu prestiżu Khazad-dûm.

Znaczenie gospodarcze i polityczne

W rezultacie tej ekspansji i międzyludowej współpracy Khazad-dûm stało się w Drugiej Erze najpotężniejszym i najbogatszym królestwem krasnoludów w Śródziemiu. Jego wpływy sięgały daleko poza Góry Mgliste, a pozycja rodu Durina została trwale ugruntowana jako dominującej linii krasnoludzkiej w dziejach Ardy⁴.

Znaczenie w tradycji krasnoludów

W pamięci krasnoludów panowanie Durina II uchodziło za jeden z okresów modelowego dobrobytu i harmonii – zarówno wewnętrznej, jak i w relacjach z innymi Wolnymi Ludami. Jego rządy często przywoływano jako przykład złotego wieku Khazad-dûm, przeciwstawiany późniejszym katastrofom związanym z przebudzeniem Balroga w Trzeciej Erze.

Przypisy

J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A: „Durin’s Folk”.
Tamże.
J.R.R. Tolkien, The Fellowship of the Ring, Księga II; The Silmarillion, „O Pierścieniach Władzy i Trzeciej Erze”.
J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales.

Bibliografia

Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.