Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Amon Hen, zwane Wzgórzem Oka, było jednym z trzech wzniesień położonych nad jeziorem Nen Hithoel na Anduinie, u północnych krańców Emyn Muil. Na przeciwległym brzegu znajdowało się Amon Lhaw, zwane Wzgórzem Ucha, natomiast pośrodku jeziora wznosiła się wyspa Tol Brandir, stroma i niedostępna.
Na szczytach Amon Hen i Amon Lhaw wzniesiono kamienne trony, zwane odpowiednio Siedzibą Widzenia i Siedzibą Słyszenia. Zostały one zbudowane przez ludzi Gondoru w celu czuwania nad północnymi granicami królestwa. Siedziba Widzenia na Amon Hen dawała temu, kto na niej zasiadł, zdolność dalekiego widzenia i ogarniania wzrokiem rozległych obszarów kraju.
Pod koniec Trzeciej Ery Drużyna Pierścienia dotarła do Amon Hen. Tam Frodo Baggins zasiadł na Siedzibie Widzenia i ujrzał rozległe ziemie Śródziemia, a także doświadczył poszukiwań Saurona, którego wola zwróciła się ku niemu. Wydarzenia te doprowadziły do rozproszenia Drużyny i dalszego biegu wyprawy Pierścienia.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. A