Undying Lands
Nieśmiertelne Krainy były nazwą, jaką nadawano Amanowi, rozległemu kontynentowi leżącemu na dalekim zachodzie Ardy. Była to siedziba Valarów i Maiarów oraz tych spośród Eldarów, którzy dotarli do kresu Wielkiej Wędrówki. Miano to odnosiło się do natury mieszkańców tej ziemi, gdyż przebywali tam nieśmiertelni duchowie oraz elfy, których los nie był związany ze śmiercią ludzi.
W obrębie Amanu wyróżniano przede wszystkim Valinor, królestwo Valarów ze stolicą w Valimarze, oraz Eldamar, krainę Eldarów. W Eldamarze Vanyarowie i Noldorowie zamieszkiwali w Tirionie na wzgórzu Túna, natomiast Teleri zbudowali nad brzegiem morza Alqualondë, Przystań Łabędzi. Zatoka Eldamaru i przyległe wybrzeża stały się siedzibą Elfów Morskich, którzy umiłowali fale i żeglugę.
Po Upadku Númenoru i Zmianie Świata Aman został odsunięty poza kręgi ziemi śmiertelnych. Od tej pory Nieśmiertelne Krainy nie należały już do sfery zwykłego świata i nie można było do nich dotrzeć zwyczajną drogą morską. Jedynie elfy mogły żeglować ku nim Prosta Drogą, która prowadziła poza krzywiznę świata i wywodziła ich ku zachodnim brzegom, niewidocznym dla oczu ludzi.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. U