Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Umbar był wielkim portem i twierdzą położoną nad brzegiem morza w Haradzie, na południu Śródziemia. Nazwa ta odnosiła się zarówno do miasta i portu, jak i do przylądka oraz otaczających go ziem nadmorskich. Był to rozległy, naturalny port, który w Drugiej Erze stał się najważniejszą przystanią Númenorejczyków w Śródziemiu.
W roku 3261 Drugiej Ery potężna flota Númenoru wylądowała w Umbarze, gdy Ar-Pharazôn wyruszył przeciwko Sauronowi. Po Upadku Númenoru osadnicy z Umbaru podporządkowali się władzy Saurona i stali się znani jako Czarni Númenorejczycy. Często dowodzili oni flotami Umbaru w wojnach przeciwko Dúnedainom z Gondoru, zwłaszcza przeciwko Pelargirowi.
W Trzeciej Erze królowie Gondoru podjęli wyprawę przeciw Umbarowi i złamali morską potęgę Czarnych Númenorejczyków, zajmując port wraz z przyległymi ziemiami. Umbar pozostawał pod władzą Gondoru aż do wojny domowej w roku 1448, kiedy to buntownicy sprzymierzeni z Haradrimami opanowali miasto i uniezależnili je od Gondoru. W roku 1810 Gondor ponownie zdobył Umbar, lecz nie utrzymał go długo i port powrócił pod panowanie Haradrimów.
Od tej pory z Umbaru wyruszały czarne okręty zwane dromonami, a ich załogi, znane jako Korsarze z Umbaru, stały się postrachem mórz. W roku 2980 Trzeciej Ery Aragorn, występujący pod imieniem Thorongil, poprowadził śmiały rajd na Umbar i spalił znaczną część jego floty. Podczas Wojny o Pierścień korsarze zaatakowali Pelargir, lecz zostali pokonani przez Aragorna oraz Umarłych z Dunharrow. Po zwycięstwie zawarto pokój, a w Czwartej Erze Umbar znalazł się pod władzą królów Dúnedainów ze Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. U