Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Thorin II, zwany Thorinem Dębową Tarczą, był krasnoludzkim królem na wygnaniu, wnukiem króla Thróra. Urodził się w 2746 roku Trzeciej Ery w Królestwie pod Górą. W roku 2770 Smaug Złoty napadł na Erebor i wypędził krasnoludy z ich siedziby. W 2790 roku Thrór zginął z rąk orków, a Thráin II, ojciec Thorina, rozpoczął Wojnę Krasnoludów z Orkami. W czasie tej wojny, w bitwie pod Azanulbizar, Thorin zyskał przydomek Dębowa Tarcza, gdy rozbrojony użył dębowej gałęzi jako tarczy i broni.
Po zakończeniu wojny Thorin osiadł wraz ze swym ludem w Górach Błękitnych. W 2845 roku, po zaginięciu Thráina II, został uznany za Thorina II, króla na wygnaniu. W 2941 roku Trzeciej Ery stanął na czele wyprawy zwanej Wyprawą Thorina i Kompanii, której celem było odzyskanie Samotnej Góry. Wydarzenia tej wyprawy doprowadziły do śmierci Smauga i odrodzenia Królestwa pod Górą. Wkrótce jednak doszło do Bitwy Pięciu Armii, w której Thorin został śmiertelnie ranny i wkrótce potem zmarł.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. T