Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Théoden, syn Thengla, był siedemnastym królem Rohanu i jednym z najwybitniejszych władców Marki w końcu Trzeciej Ery. Urodził się w roku 2948 Trzeciej Ery, a tron objął w roku 2980. W pierwszych latach panowania rządził mądrze i odważnie, lecz z czasem popadł pod zgubny wpływ Grímy Smoczego Języka, który potajemnie służył Sarumanowi z Isengardu. Osłabiony na duchu i ciele, pozostawał pod jego radą aż do roku 3019, kiedy Gandalf przybył do Edoras i uwolnił króla spod czaru.
Po odzyskaniu sił Théoden dosiadł swego rumaka Śnieżnogrzywego i poprowadził Rohirrimów do zwycięstwa w bitwie pod Rogatym Grodem, a następnie wyruszył na pomoc Gondorowi. Na Polach Pelennoru stanął na czele jazdy Rohanu, rozbijając zastępy Haradrimów i wnosząc przełom w bitwie. Tam też poległ, gdy jego koń został powalony przez Czarnoksiężnika z Angmaru. Théoden zginął śmiercią wojownika, a po nim władzę w Rohanie objął Éomer.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. T