Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Teleri byli Trzecim Rodem Elfów, którzy w Erach Gwiazd podjęli Wielką Wędrówkę ze wschodnich krain Śródziemia ku Amanowi. Byli najliczniejsi spośród Eldarów, dlatego ich marsz był najwolniejszy i najczęściej przerywany. W czasie wędrówki część ludu zawróciła nad Anduiną; byli to Nandorowie pod wodzą Lenwego, którzy osiedlili się w dolinach rzeki i nie poszli dalej na Zachód. Główny zastęp Telerich przekroczył jednak Góry Mgliste i dotarł do Beleriandu.
W Beleriandzie nastąpił kolejny podział. Ich król Elwë Singollo, który jako jeden z nielicznych widział Światło Drzew Valarów, zaginął w lesie Nan Elmoth, oczarowany przez Melianę Maję. Część ludu pozostała, nie chcąc opuścić swego władcy; nazywali się Eglath, Porzuceni. Gdy Elwë powrócił i przyjął imię Thingol, stali się Sindarami, Szarymi Elfami, i założyli potężne królestwo w Doriath. Inni Teleri obrali królem Olwego, brata Elwego, i wyruszyli dalej ku Wielkiemu Morzu.
Na zachodnich wybrzeżach Śródziemia pokochali morze i śpiew fal pod gwiazdami. Nazywano ich Lindarami, Śpiewakami, a także Falmari, Elfami Morskimi. Ossë, Maia mórz, nauczył ich wielu rzeczy o wodach i żeglowaniu. Gdy Ulmo przybył, by przewieźć ich do Amanu, część z nich pozostała z miłości do brzegów Beleriandu; byli to Falathrimowie pod wodzą Círdana, którzy osiedli w Brithombarze i Eglarest i stali się pierwszymi budowniczymi okrętów w Śródziemiu. Większość Telerich została przewieziona na Tol Eressëę, Samotną Wyspę, gdzie przez długi czas żyli oddzieleni od Vanyarów i Noldorów, a ich mowa uległa zmianie pod wpływem szumu morza.
Ostatecznie przybyli do Amanu i osiedlili się w Eldamarze, gdzie pod rządami Olwego zbudowali Alqualondë, Przystań Łabędzi. Wznosili pałace z pereł i tworzyli okręty w kształcie łabędzi, o dziobach z gagatu i złota. Byli ludem szczęśliwym, miłującym śpiew, morze i żeglugę, a sprawy wojny były im obce.
W Amanie doświadczyli jednak tragedii, gdy Fëanor i jego zwolennicy zażądali ich okrętów, by powrócić do Śródziemia. Po odmowie doszło do bratobójczej walki w Alqualondë, pierwszego zabójstwa Elfów przez Elfów. Wielu Telerich poległo, a ich okręty zostały zabrane siłą. W czasie Wojny Gniewu Teleri nie walczyli, lecz użyczyli swych statków, by przewieźć zastępy Vanyarów i Noldorów do Śródziemia.
Po Upadku Númenoru i przemianie świata tylko okręty Telerich mogły przemierzać drogę ku Amanowi. Ich białe statki nadal żeglują po wodach Eldamaru, a ich śpiew rozbrzmiewa nad morzem aż do kresu dni Ardy.
Bibliografia
- TEnc Roz. SOCIOLOGY
- DoT Roz. S