Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
W dziejach Zachodnich Krain wspomina się o ludach, które w Drugiej i Trzeciej Erze przybywały z gorących pustyń i lasów dalekiego Południa Śródziemia. Lud ten pozostawał pod władzą licznych królów i możnych, aż w końcu został podporządkowany wpływom Saurona i wezwany do wojny przeciw Zachodowi. Dúnedainowie nazywali ich Południowcami, częściej jednak określano ich mianem Haradrimów. Byli to ludzie o ciemnej i śniadej cerze, występujący do walki w bogatych ozdobach ze złota. Ich znakiem był czarny wąż na szkarłatnym tle. Nosili zbroje z brązu i karmazynowe szaty, a walczyli włóczniami i zakrzywionymi mieczami. Wyruszali na wyprawy pieszo, na koniach, na okrętach oraz na grzbietach wielkich bestii wojennych zwanych mûmakilami.
Bibliografia
- TEnc Roz. SOCIOLOGY
- DoT Roz. S

