Smaug the Golden
Smaug Złoty był najpotężniejszym smokiem Trzeciej Ery i ostatnim wielkim Ognistym Smokiem Północy. Był ogromny, złocistoczerwony, o potężnych, błoniastych skrzydłach i pancerzu z twardych jak żelazo łusek. Jedynym wrażliwym miejscem jego ciała był brzuch, częściowo nieosłonięty, gdyż przez długie lata spoczywania na skarbach wtopione w skórę klejnoty utworzyły tam jakby kamienną zbroję, pozostawiając jednak niewielką lukę. Początkowo przebywał w Górach Szarych, lecz w roku 2770 Trzeciej Ery napadł na Erebor. Spalił i złupił miasto Dale, a następnie wkroczył do Królestwa pod Górą, gdzie wymordował lub wypędził krasnoludy z rodu Durina i zagarnął ich skarby. Przez niemal dwieście lat leżał w Samotnej Górze na zgromadzonym bogactwie. W roku 2941 jego spokój został zakłócony przez wyprawę Thorina Dębowej Tarczy i jego towarzyszy. Rozgniewany kradzieżą części skarbu, wyruszył przeciw Ludziom z Miasta na Jeziorze. Zginął trafiony Czarną Strzałą wypuszczoną przez Barda Łucznika, która ugodziła w jedyne nieosłonięte miejsce na jego brzuchu.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. S