Sauron

Sauron był Mają, niegdyś duchem Aulëgo Kowala, który stał się najpotężniejszym sługą Melkora, Władcy Ciemności. W Wiekach Ciemności, gdy Melkor władał Utumno, a następnie w czasach, gdy był spętany przez Valarów, Sauron sprawował rządy w Angbandzie. Podczas Wojen Beleriandu służył swemu panu aż do jego klęski i wygnania w Pustkę pod koniec Pierwszej Ery.

W Drugiej Erze pojawił się ponownie w Śródziemiu pod postacią Annatara, zwanego Dawcą Darów. Około roku 1500 zwiódł elfickich kowali z Eregionu, nakłaniając ich do wykucia Pierścieni Władzy, po czym sam wykuł w ogniu Orodruiny Jedyny Pierścień, aby zapanować nad pozostałymi. W wojnie z elfami spustoszył Eregion, lecz został powstrzymany przez przybycie Númenorejczyków. Przez następne stulecia umacniał potęgę Mordoru i podporządkowywał sobie ludy Wschodu i Południa.

W roku 3262 Drugiej Ery poddał się królowi Númenoru, nie mogąc sprostać jego sile militarnej, lecz w niewoli doprowadził do zepsucia i upadku tego królestwa. W czasie zagłady Númenoru utracił swą piękną postać, lecz jego duch powrócił do Mordoru. Przybrał wówczas straszliwą postać Władcy Ciemności w czarnej zbroi. Pod koniec Drugiej Ery został pokonany przez Ostatni Sojusz Elfów i Ludzi, a Jedyny Pierścień został odcięty od jego dłoni. Ponieważ jednak Pierścień nie został zniszczony, duch Saurona przetrwał.

W Trzeciej Erze ponownie nabrał mocy. Około roku 1000 objawił się w Dol Guldur jako Nekromanta, a z czasem powrócił do Mordoru, odbudowując Barad-dûr. Był władcą Nazgûli, orków i wielu ludów Wschodu. Podczas Wojny o Pierścień zgromadził wielkie armie przeciwko wolnym ludom Śródziemia. Jego potęga była związana z Jedynym Pierścieniem, dlatego gdy w roku 3019 Pierścień został zniszczony w ogniu Orodruiny, moc Saurona upadła ostatecznie, a jego duch został rozwiany i już nigdy nie odzyskał dawnej siły.

Bibliografia

1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
2. DoT Roz. S