Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Saruman Biały był przywódcą Istari, zakonu czarodziejów, który przybył do Śródziemia około roku 1000 Trzeciej Ery Słońca. W Nieśmiertelnych Krainach był Curumno, duchem Mai Aulëgo Kowala. Początkowo nosił białe szaty, miał kruczoczarne włosy i mówił głosem zarazem mądrym i pięknym. Elfowie nazywali go Curunírem, co oznacza „człowiek zręczny”. Saruman wędrował po Śródziemiu, próbując pokonać Władcę Ciemności, jednak z czasem poczuł dumę i zapragnął władzy dla siebie.
W roku 2759 Saruman objął władzę w Isengardzie i wieży Orthanku, przywołując orków, półorków, Uruk-hai oraz Dunlendingów pod czarnym sztandarem z białą dłonią. Został uwikłany w sieć Władcy Pierścienia i nieświadomie stał się jego sługą. W czasie Wojny o Pierścień jego potęga została unicestwiona przez marsz Entów na Isengard oraz przez Rohirrimów, którzy pokonali jego armię w bitwie pod Hornburgiem. Jego laska została złamana, a Gandalf odebrał mu magiczną moc.
Po swojej porażce Saruman zniżył się do szukania zemsty w Shire. Tam, w żałosnej próbie zdobycia władzy, został pokonany przez hobbitów, a następnie zabity przez swojego sługę, Grímę Wormtongue.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. S