Bombur

Bombur był jednym z krasnoludów towarzyszących Thorinowi Dębowej Tarczy w wyprawie do Ereboru w roku 2941 Trzeciej Ery. Wraz z kompanią brał udział w odzyskaniu Samotnej Góry i w wydarzeniach zakończonych śmiercią Smauga oraz Bitwą Pięciu Armii.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Nie należał do rodu Durina. W czasie wyprawy wyróżniał się postawną sylwetką i skłonnością do obfitych posiłków. Po odnowieniu królestwa pod Górą pozostał w Ereborze.

W późniejszych latach stał się tak otyły, że nie był w stanie poruszać się samodzielnie i musiał być noszony przez innych krasnoludów. Mimo to cieszył się długim życiem w odrodzonym królestwie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. B

Bolg

Bolg był wodzem orków z Gór Mglistych w Trzeciej Erze i synem Azoga, który poległ w bitwie pod Azanulbizar w roku 2799 Trzeciej Ery. Po śmierci ojca Bolg objął przywództwo nad częścią orków północy.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 2941 Trzeciej Ery poprowadził wielką armię orków i wargów przeciw Ludziom, Elfom i Krasnoludom w Bitwie Pięciu Armii pod Samotną Górą. Dowodził siłami nadciągającymi z północy i stanowił główne zagrożenie dla sprzymierzonych wojsk.

W czasie tej bitwy Bolg został zabity przez Beorna, który w gniewie i rozpaczy po śmierci Thorina rzucił się w wir walki. Śmierć Bolga przyczyniła się do ostatecznej klęski orków w tej bitwie.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. B

Bofur

Bofur był krasnoludem i jednym z towarzyszy Thorina Dębowej Tarczy w wyprawie do Ereboru w roku 2941 Trzeciej Ery. Wraz z kompanią uczestniczył w odzyskaniu Samotnej Góry i w wydarzeniach zakończonych śmiercią Smauga oraz Bitwą Pięciu Armii.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Po śmierci Thorina i objęciu władzy przez Dáina Żelazną Stopę Bofur pozostał w Ereborze jako poddany nowego króla. Żył w odrodzonym królestwie pod Górą i należał do krasnoludów, którzy przyczynili się do jego ponownego rozkwitu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. B

Celebrimbor

Celebrimbor był Noldorem z rodu Fëanora, synem Curufina i wnukiem Fëanora. W Pierwszej Erze brał udział w dziejach Noldorów w Beleriandzie, a po Wojnie Gniewu pozostał w Śródziemiu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Drugiej Erze zamieszkał w Eregionie, gdzie stał się przywódcą Gwaith-i-Mírdain, bractwa elfich kowali. Utrzymywał przyjazne stosunki z krasnoludami z Khazad-dûm i korzystał z mithrilu oraz innych metali w swoich dziełach. Z pomocą Annatara, który w rzeczywistości był Sauronem, kowale Eregionu wykuli Pierścienie Władzy. Celebrimbor samodzielnie sporządził Trzy Pierścienie Elfów, nie dotknięte bezpośrednio ręką Saurona.

Gdy Sauron wykuł Jedyny Pierścień, Celebrimbor zrozumiał podstęp. W latach 1693–1701 Drugiej Ery wybuchła wojna między Sauronem a Elfami. Eregion został zdobyty, a Celebrimbor pojmany i zabity. Trzy Pierścienie zostały jednak ocalone i ukryte przed Sauronem.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. C

Celebrían

Celebrían była córką Celeborna i Galadrieli oraz żoną Elronda Półelfa. W Trzeciej Erze zamieszkała wraz z mężem w Imladris. Była matką Elladana, Elrohira i Arweny.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 2509 Trzeciej Ery, podczas podróży przez Góry Mgliste do Lothlórien, została napadnięta przez orków. Choć jej synowie zdołali ją ocalić, odniosła ranę zatrutą bronią wroga. Rana ta nie zagoiła się w pełni mimo starań Elronda.

W roku 2510 Trzeciej Ery Celebrían odpłynęła z Szarych Przystani do Amanu, aby znaleźć ukojenie w Nieśmiertelnych Krainach. Nie powróciła już do Śródziemia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. C

Celeborn

Celeborn był sindarskim elfem z Doriathu, krewnym Thingola, i mężem Galadrieli. W Pierwszej Erze przebywał w Beleriandzie, a po jego zatopieniu pozostał w Śródziemiu wraz z żoną. W Drugiej Erze zamieszkał w Eregionie, a po jego upadku związał swe losy z Lothlórien.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W Trzeciej Erze Celeborn był współwładcą Lothlórien, gdzie wraz z Galadrielą sprawował rządy nad Galadhrimami. W czasie Wojny o Pierścień odpierał ataki wojsk Dol Guldur na Złoty Las. Po upadku Saurona poprowadził siły Lórien przez Anduinę i przyczynił się do zniszczenia Dol Guldur.

Po odejściu Galadrieli na Zachód pozostał jeszcze przez pewien czas w Śródziemiu. Lothlórien stopniowo opustoszało, a część elfów przeniosła się na wschód od Anduiny. Ostatecznie Celeborn udał się do Imladris, a później, jak się przypuszcza, odpłynął do Amanu.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. C

Carcharoth

Carcharoth był wilkiem z Angbandu w Pierwszej Erze, strażnikiem bram twierdzy Morgotha. Jego imię w sindarinie oznacza „Czerwona Paszcza”. Został wychowany przez Morgotha i należał do najpotężniejszych wilków, jakie pojawiły się w dziejach Śródziemia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Podczas wyprawy Berena po Silmaril Carcharoth odgryzł mu dłoń, w której znajdował się klejnot, i połknął ją wraz z Silmarilem. Święty ogień Silmarila palił wnętrzności bestii, doprowadzając ją do szaleństwa. Carcharoth zbiegł z Angbandu i pustoszył ziemie Beleriandu, zabijając wszystko na swej drodze, a jego siła stała się jeszcze większa pod wpływem mocy klejnotu.

W końcu wyruszono na jego zgubę. W polowaniu wzięli udział Beren, Huan oraz król Thingol. W walce Carcharoth śmiertelnie zranił Berena i Huana, lecz sam został zabity przez psa Valarów. Z jego brzucha wydobyto Silmaril, który powrócił do Thingola.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. C

Círdan

Círdan był elfim władcą Szarych Przystani i panem Falathrimów w Beleriandzie. Jego imię oznacza Budowniczy Okrętów. W czasach Gwiezdnego Blasku przewodził Elfom nadmorskim i jako pierwszy w Śródziemiu nauczył swój lud budowy statków. Jego przystanie na wybrzeżach Falas przetrwały wojny Beleriandu do roku 474 Pierwszej Ery, kiedy zostały zniszczone przez wojska Morgotha. Wówczas Círdan wraz ze swym ludem wycofał się na wyspę Balar.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Po zatonięciu Beleriandu został władcą Szarych Przystani w Lindonie, skąd przez kolejne Ery odpływały na Zachód statki Elfów udających się do Nieśmiertelnych Krain. Uważany był za jednego z najmądrzejszych spośród Eldarów, którzy pozostali w Śródziemiu. Otrzymał od Celebrimbora Naryę, Pierścień Ognia, jeden z Trzech Pierścieni Elfów. Około roku 1000 Trzeciej Ery przekazał go Gandalfowi.

Pod koniec Drugiej Ery przyłączył się do Ostatniego Sojuszu Elfów i Ludzi przeciwko Sauronowi. W roku 1975 Trzeciej Ery poprowadził wojska elfów i ludzi do bitwy pod Fornostem, gdzie rozbito siły Czarnoksiężnika z Angmaru.

Pod koniec Trzeciej Ery z przystani Círdana odpłynęli Strażnicy Pierścieni. Sam Círdan pozostał w Szarych Przystaniach jeszcze przez długi czas Czwartej Ery, aż do odejścia ostatnich Elfów ze Śródziemia.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. C

Dáin II

Dáin II, zwany Żelazną Stopą, był królem krasnoludów z rodu Durina i władcą Ereboru. Urodził się w roku 2767 Trzeciej Ery w Żelaznych Wzgórzach. W młodości zasłynął jako wybitny wojownik, gdy w roku 2799 w bitwie pod Azanulbizar zabił Azoga, króla orków z Morii, kończąc tym samym Wojnę Krasnoludów z Orkami.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

W roku 2805 objął władzę w Żelaznych Wzgórzach. W roku 2941 przybył z posiłkami na Bitwę Pięciu Armii i odegrał w niej decydującą rolę. Po śmierci Thorina Dębowej Tarczy został uznany za jego prawowitego następcę i objął tron jako Król pod Górą w Ereborze.

Panował mądrze i utrzymywał przymierze z ludźmi z Dale. W czasie Wojny o Pierścień, w roku 3019, stanął do walki przeciw siłom Easterlingów, które zaatakowały Dale i Erebor. Zginął w bitwie pod Dale, broniąc ciała króla Branda. Po jego śmierci tron objął jego syn Thorin III Kamienna Tarcza.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. D

Dáin I

Dáin I był krasnoludzkim królem z rodu Durina i władcą w Górach Szarych. Urodził się w roku 2440 Trzeciej Ery. W roku 2585 objął władzę nad krasnoludami osiadłymi w Górach Szarych, dokąd ród Durina przeniósł się po opuszczeniu Ereboru.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Wkrótce po jego wstąpieniu na tron Smoki ponownie zaczęły napadać na północne krainy, zwabione bogactwem i złotem krasnoludów. W roku 2589 Dáin I wraz ze swoim synem Frórem poległ z rąk Zimnego Smoka, broniąc wejścia do swoich komnat. Po jego śmierci krasnoludowie opuścili Góry Szare i rozproszyli się, a część z nich osiedliła się ponownie w Żelaznych Wzgórzach i Ereborze.

Koniecznie zobacz > Tolkien Studies Academy – kurs o Śródziemiu

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. D