Nori

Nori, krasnolud z rodu Durina, był jednym z członków Kompanii Thorina Dębowej Tarczy podczas wyprawy do Ereboru w roku 2941 Trzeciej Ery. Wraz z braćmi – Dorim i Orim – brał udział w wydarzeniach opisanych w Hobbicie, które doprowadziły do śmierci Smauga i odrodzenia królestwa pod Samotną Górą.

Charakter i umiejętności

Nori to krasnolud, którego – paradoksalnie – trudno nie zauważyć, choć on sam zdecydowanie woli pozostawać w cieniu. Zwinny, pomysłowy, a momentami niepokojąco kreatywny, odznacza się talentem, który w Kompanii okazał się bezcenny:

• potrafił otwierać zamki,
• poruszał się bezszelestnie,
• świetnie przewidywał zagrożenia,
• zawsze miał „plan B”, nawet jeśli inni jeszcze nie zdawali sobie sprawy, że będzie potrzebny.

Mówiono o nim, że „zawsze coś kombinuje” – i nie było to dalekie od prawdy. W skupionej na honorze i bezpośredniej walce kulturze krasnoludów Nori reprezentował spryt, instynkt przetrwania i praktyczne myślenie.

Rodzina i motywacje

Nori był bratem Doriego i Oriego, choć relacje między nimi bywały burzliwe. Rozsądny i opiekuńczy Dori często musiał mierzyć się z bardziej impulsywną naturą Norego, podczas gdy delikatny Ori pozostawał pod skrzydłami obu starszych braci.

Plotka, którą od czasu do czasu powtarzano po cichu, głosiła, że powód dołączenia Norego do wyprawy nie był całkowicie „tradycyjny”. Rzekomo musiał dość szybko opuścić swoje poprzednie miejsce zamieszkania, a wyprawa Thorina okazała się dogodnym pretekstem. Nikt jednak nigdy nie wypytywał o szczegóły – a sam Nori zbywał pytania wymownym milczeniem.

Rola w wyprawie do Ereboru

Podczas wyprawy Nori wykazał się nie tylko sprytem, lecz także odwagą, zwłaszcza gdy sytuacja stawała się naprawdę niebezpieczna. Jego czujność wielokrotnie ratowała kompanię z opresji, w tym:

• w potyczkach z goblinami,
• w mrokach Mrocznej Puszczy,
• podczas starcia z wargami,
• a także w wydarzeniach poprzedzających atak Smauga.

Choć nie był wojownikiem tak potężnym jak Dwalin czy tak dumnym jak Thorin, jego umiejętność działania „po cichu” okazywała się bezcenna. W Kompanii był specjalistą od tego, czego inni nie chcieli robić, nie wiedzieli jak, albo bali się o tym głośno mówić.

Bitwa Pięciu Armii i dalsze losy

Nori przetrwał Bitwę Pięciu Armii, a po śmierci Thorina oddał przysięgę wierności królowi Dáinowi II Żelaznej Stopie. Podobnie jak jego bracia, osiedlił się w odbudowanym Ereborze, gdzie żył do końca swoich dni.

Znaczenie postaci

Nori nie jest bohaterem stawianym na piedestale. Nie przewodzi, nie przemawia, nie błyszczy odwagą w pierwszym szeregu. Jego siła leży w cieniu:

• w sprycie,
• w praktycznych rozwiązaniach,
• w zdolności, by „coś załatwić”,
• w odwadze, która objawia się działaniem tam, gdzie inni nie widzą wyjścia.

Bez Norego Kompania nie byłaby pełna. Jego obecność pokazuje, że w wielkich przygodach potrzeba nie tylko wojowników, ale także tych, którzy myślą szybciej niż inni działają.

Nori był bratem Doriego i Oriego. Po zwycięstwie nad smokiem osiedlił się w Ereborze, gdzie żył do końca swoich dni.

Prenumerata daje dostęp do tekstów…
Patronite daje mi oddech, czas i niezależność…
Jeśli czujesz, że to, co robię, ma sens — możesz być częścią tej drogi…

Źródła: A Tolkien Bestiary by David Day, Character’s from Tolkien by David Day, Tolkien the Illustrated Encyclopedia by David Day, A Guide to Tolkien by David Day, A Dictionary of Tolkien by David Day, The Hobbit Unexpected Journey 2013