Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Neldoreth była nazwą nadawaną przez elfy bukom rosnącym w Beleriandzie, a także określeniem lasu Taur-na-Neldor, który uchodził za jeden z najpiękniejszych borów tej krainy. Drzewa te odznaczały się smukłymi pniami i rozłożystymi koronami, a ich piękno stało się wzorem dla rzeźb i zdobień w Menegroth, Tysiącu Jaskiń, podziemnej siedzibie króla Thingola.
W wyobrażeniach elfów Neldoreth przywodziła na myśl Laurelin, Złote Drzewo Valarów, którego światło niegdyś rozjaśniało Valinor. Najsłynniejszym z buków Doriathu był trójpienny Hírilorn. W jego konarach wzniesiono strzeżone mieszkanie Lúthien, córki Thingola i Meliany, gdzie przebywała ona przed wyruszeniem na Poszukiwanie Silmarila.
Bibliografia
- TEnc Roz. NATURAL HISTORY
- DoT Roz. N

