Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Nargothrond było potężnym podziemnym królestwem Noldorów w Zachodnim Beleriandzie w Pierwszej Erze. Zostało założone przez Finroda Felagunda nad rzeką Narog i wykute w jaskiniach jej stromych brzegów. Rozległe sale i komnaty twierdzy powstały na wzór Menegrothu w Doriath i zostały rozbudowane przez Noldorów przy pomocy krasnoludów z Gór Błękitnych, na miejscu dawnych wykopalisk krasnoludzkich.
Z Nargothrondu Finrod sprawował władzę nad znaczną częścią Zachodniego Beleriandu. Przez długi czas królestwo pozostawało ukryte i bezpieczne, mimo licznych potyczek z siłami Morgotha. Z czasem jednak, zwłaszcza pod wpływem Túrin Turambara, przyjęto bardziej otwartą strategię wojenną, porzucając dawną ostrożność.
W roku 496 Pierwszej Ery wojska Nargothrondu wyszły do bitwy pod Tumhalad przeciw smokowi Glaurungowi i jego armii. Bitwa zakończyła się całkowitą klęską Noldorów. Glaurung wkroczył następnie do Nargothrondu, zanim zdołano zniszczyć kamienny most nad Narogiem, i opanował twierdzę. Wielu mieszkańców zostało zabitych, inni popadli w niewolę. Smok władał jaskiniami przez kilka lat, aż sam zginął.
Po jego śmierci do opuszczonych sal powrócił Mîm, ostatni z Pomniejszych Krasnoludów, dla którego były to dawne siedziby jego ludu. Gdy i on poniósł śmierć, Nargothrond opustoszał na zawsze, a jego dawna chwała przeszła do legend.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. N