Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Mordor było królestwem założonym przez Saurona w Drugiej Erze na wschód od Anduiny. Jego nazwa znaczy Czarna Kraina. Mordor stanowił główną siedzibę potęgi Saurona w jego dążeniu do panowania nad Śródziemiem.
Kraina ta była niemal ze wszystkich stron otoczona górami. Od północy wznosiły się Ered Lithui, zwane Górami Popielnymi, a od zachodu i południa Ephel Dúath, czyli Góry Cienia. Do wnętrza prowadziły nieliczne przełęcze, między innymi Cirith Gorgor przy Czarnej Bramie oraz Cirith Ungol. W obrębie Mordoru znajdowały się równina Gorgoroth, spustoszona i jałowa, oraz żyźniejszy obszar Nurn, gdzie niewolnicy uprawiali ziemię nad wodami jeziora Núrnen.
W centrum Gorgoroth wznosiła się Orodruina, Góra Przeznaczenia, w której ogniu Sauron wykuł Jedyny Pierścień. U stóp Gór Popielnych stała jego twierdza Barad-dûr. W roku 3434 Drugiej Ery wojska Ostatniego Sojuszu Elfów i Ludzi wkroczyły do Mordoru, a po długim oblężeniu Sauron został pokonany i utracił Pierścień.
W Trzeciej Erze Gondor strzegł granic Mordoru, lecz po Wielkiej Zarazie twierdze zostały opuszczone i ponownie zajęte przez siły ciemności. Sauron powrócił do Mordoru i odbudował swoją potęgę, aż do czasu Wojny o Pierścień. Zniszczenie Jedynego Pierścienia w ogniu Orodruiny doprowadziło do ostatecznego upadku Saurona, a Mordor przestał być zagrożeniem dla wolnych ludów Śródziemia.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. M