Mirkwood

Mroczna Puszcza (ang. Mirkwood), niegdyś znana jako Wielka Zielona Puszcza, a w Czwartej Erze nazwana Eryn Lasgalen – „Lasem Zielonych Liści” – to ogromny, pradawny las w Rhovanionie, rozciągający się na wschód od Gór Mglistych i rzeki Anduiny. Przez wiele wieków był jednym z najpiękniejszych obszarów Śródziemia, pełnym światła, życia, harmonii i majestatycznych drzew.

Jednak w roku 1050 Trzeciej Ery wszystko się zmieniło.


Cień Nekromanty i narodziny Mrocznej Puszczy

Na południowych krańcach lasu osiadła złowroga moc. Istota znana jako Nekromanta – w rzeczywistości sam Sauron, odzyskujący siły po upadku w końcu Drugiej Ery – wzniosła tam twierdzę Dol Guldur.

Z tej mrocznej cytadeli rozchodził się zatruty cień:

  • światło drzew przygasło,
  • natura zaczęła obumierać,
  • zwierzęta stawały się dzikie i niebezpieczne,
  • a nad lasem zapanował strach.

Piękny, zielony las zamienił się w ponure królestwo mroku. Od tego czasu nazywano go Mroczną Puszczą.


Mieszkańcy Mrocznej Puszczy

Leśne Elfy Thranduila

W północnej części, z dala od cienia Dol Guldur, żyło Leśne Królestwo pod władzą króla Thranduila. Elfy Silvan dzielnie broniły swego terytorium, choć nie były w stanie oczyścić całej puszczy z mrocznych sił.

Ludzie Północy

Na zachodnich i środkowych obrzeżach lasu żyli również:

  • Leśni Ludzie,
  • Beorningowie,
    – potomkowie dawnych plemion ludzi, odporni, dumni i przywiązani do swych puszczańskich ziem.

Mroczne stworzenia południa

W południowej części lasu rozpleniło się zło:

  • Wielkie Pająki, potomstwo Ungolianty,
  • orki i wilki,
  • chore duchy i cienie żywiące się mrokiem.

Ścieżki stawały się zdradliwe, wody zatrute, a samotne wędrówki – niemal pewną śmiercią.


Mroczna Puszcza w „Hobbicie”

Mroczna Puszcza była jednym z najtrudniejszych etapów wyprawy Thorina Dębowej Tarczy i jego kompanii. To właśnie tutaj Bilbo Baggins – wówczas jeszcze niepewny swej roli – po raz pierwszy przejął inicjatywę i stał się prawdziwym bohaterem:

  • rozgromił Wielkie Pająki,
  • uratował swoich towarzyszy,
  • wykazał się odwagą, sprytem i determinacją, które odmieniły losy wyprawy.

Elfy Thranduila, choć niechętne krasnoludom, również odegrały swoją rolę – w ich podziemnych salach kompania została uwięziona, a Bilbo musiał wykazać się pomysłowością, by ją uwolnić.


Mroczna Puszcza podczas Wojny o Pierścień

W 2850 roku Gandalf odkrył prawdziwą tożsamość Nekromanty, lecz dopiero podczas Wojny o Pierścień doszło do ostatecznego starcia. Wojska Dol Guldur zaatakowały:

  • Leśne Królestwo,
  • Lothlórien,

lecz zostały pokonane przez elfy Galadrieli i Thranduila. Twierdza Dol Guldur została w roku 3019 T.E. zburzona i oczyszczona.

Cień, który przez prawie dwa tysiąclecia zatruwał las, został ostatecznie wypędzony.


Odrodzenie: Eryn Lasgalen

Na początku Czwartej Ery Wielka Zielona Puszcza odrodziła się i odzyskała dawną świetność. Otrzymała nowe imię:

Eryn Lasgalen – Las Zielonych Liści

Podzielono ją między trzy sprzymierzone ludy:

  • Północ przypadła Thranduilowi i jego Leśnemu Królestwu,
  • Środkową część otrzymali Leśni Ludzie i Beorningowie,
  • Południe zasiedliły elfy z Lórien, zakładając tam Wschodnie Lórien.

Miejsce grozy stało się na powrót krainą światła.


Symbolika Mrocznej Puszczy

Historia tego lasu jest jedną z najpiękniejszych metafor w twórczości Tolkiena:

  • Upadek piękna pod wpływem zła,
  • przetrwanie dobra w jego skrytym jądrze,
  • i odrodzenie po zwycięstwie nad cieniem.

Tak jak Śródziemie, Mroczna Puszcza przeszła przez epokę światła, mroku i ponownego przebudzenia. Jej los odzwierciedla cykliczną naturę historii i nadzieję, która nigdy nie ginie – nawet po najdłuższej nocy.

Prenumerata daje dostęp do tekstów…
Patronite daje mi oddech, czas i niezależność…
Jeśli czujesz, że to, co robię, ma sens — możesz być częścią tej drogi…



Źródła: A Tolkien Bestiary by David Day, Character’s from Tolkien by David Day, Tolkien the Illustrated Encyclopedia by David Day, A Guide to Tolkien by David Day, A Dictionary of Tolkien by David Day