Minas Tirith
Minas Tirith było nazwą dwóch twierdz w dziejach Śródziemia. Pierwsza znajdowała się w Beleriandzie w Pierwszej Erze i została wzniesiona przez Noldorów na wyspie Tol Sirion, gdzie strzegła przejścia przez rzekę Sirion. Jej dzieje związane są z losami tej wyspy.
Druga i bardziej znana Minas Tirith leżała w Gondorze. Początkowo nosiła nazwę Minas Anor, Wieża Słońca, i została zbudowana przez synów Elendila jako jedna z głównych twierdz południowego królestwa. Po upadku Minas Ithil w roku 2002 Trzeciej Ery i przemianowaniu jej na Minas Morgul, nazwę Minas Tirith, Wieża Straży, nadano Minas Anor. Od tej pory twierdza ta stała się główną stolicą Gondoru, zwłaszcza po zniszczeniu Osgiliath.
Miasto zostało wzniesione na zboczu góry Mindolluin i składało się z siedmiu poziomów, z których każdy otoczony był własnym murem. Bramy poszczególnych kręgów były ustawione naprzemiennie, co utrudniało zdobycie miasta. Na najwyższym poziomie znajdowała się Cytadela oraz Biała Wieża, siedziba namiestników Gondoru. Obrona miasta była wielokrotnie wzmacniana, między innymi przez wzniesienie i odbudowę Białej Wieży.
W czasie Wojny o Pierścień Minas Tirith stała się celem głównego ataku sił Mordoru. Podczas oblężenia Czarnoksiężnik z Morgulu zdołał sforsować Wielką Bramę, lecz nie zdobył miasta. Przybycie Rohirrimów oraz późniejsze zwycięstwo na Polach Pelennoru ocaliły stolicę Gondoru. Ocalenie Minas Tirith umożliwiło dalszy opór przeciw Sauronowi i przyczyniło się do odnowienia Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru pod panowaniem Elessara.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. M