Mandos
Mandos było nazwą siedziby Namo, jednego z Valarów, a zarazem imieniem, pod którym był on najczęściej znany. Jego sale znajdowały się na zachodnich krańcach Amanu, w pobliżu wybrzeży Morza Okrążającego i Murów Nocy. Tam, wedle wierzeń Eldarów, trafiały duchy elfów po śmierci ciała i pozostawały w Domach Oczekiwania aż do czasu ponownego wcielenia lub do kresu dziejów świata.
Namo, zwany Mandosem, był Panem Przeznaczenia i strażnikiem losów Ardy. Wypowiadał wyroki i znał przeznaczenie zarówno Valarów, jak i Dzieci Ilúvatara. Uchodził za sędziego surowego i nieugiętego, choć w opowieściach wspomina się, że wzruszył się pieśnią Lúthien, gdy ta stanęła przed nim po śmierci Berena.
Małżonką Mandosa była Vairë Tkaczka, która w jego salach snuła na swych krosnach dzieje świata, utrwalając w tkaninach wszystkie wydarzenia przeszłości. Jego bratem był Irmo, zwany Lórienem, Panem Snów, a siostrą Nienna, Płacząca, która opłakiwała cierpienia świata. Sale Mandosa pozostawały miejscem ciszy i powagi, związanym z tajemnicą śmierci oraz z nieodwołalnością przeznaczenia.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. M