Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Majarowie byli duchami należącymi do Ainurów, którzy zeszli do Ardy na początku jej dziejów. W Bezczasowych Salach nie mieli określonej postaci, lecz w świecie przybierali rozmaite formy wedle swej woli i natury. Najpotężniejsi spośród Ainurów zwani byli Valarami, natomiast Majarowie stanowili liczniejszy, lecz słabszy rząd duchów, służących Valarom i wspierających ich w rządach nad światem.
W Amanie przebywało wielu Majarów, lecz tylko nieliczni zostali wymienieni w opowieściach o Śródziemiu. Najpotężniejszym z nich był Eönwë, herold Manwego, którego męstwo w bitwie było wielkie, a dźwięk jego trąb zapowiadał nadejście zastępów Valarów. Ilmarë była najznamienitszą spośród żeńskich Majarów i służebnicą Vardy. Arien, duch ognia, prowadziła Słońce po niebie, a Tilion, niegdyś sługa Oromego, kierował Księżycem. Ossë i Uinen, słudzy Ulma, władali morzami, przy czym Uinen była czczona przez żeglarzy jako Pani Spokoju.
W dziejach Śródziemia szczególne miejsce zajmuje Meliana, która opuściła Aman i poślubiła Thingola, króla Doriathu. Dzięki jej mocy królestwo to przez długi czas było chronione przed złem. Po śmierci Thingola Meliana powróciła do Valinoru. W Trzeciej Erze do Śródziemia przybyło pięciu Majarów w postaci starców, zwanych Istari. Byli to między innymi Gandalf, zwany pierwotnie Olórinem, Saruman oraz Radagast. Ich zadaniem było wspieranie wolnych ludów w walce z Sauronem.
Nie wszyscy Majarowie pozostali wierni Valarom. Wielu zostało zwiedzionych przez Melkora i służyło mu w mroku. Do nich należeli Balrogowie, duchy ognia przemienione w demoniczne postacie, a także inne złowrogie istoty. Najpotężniejszym spośród upadłych Majarów był Sauron, niegdyś sługa Aulëgo, który stał się głównym sługą Melkora, a po jego upadku sam dążył do władzy nad Śródziemiem. W Drugiej Erze występował pod imieniem Annatar i podstępem przyczynił się do wykucia Pierścieni Władzy. Choć wielokrotnie tracił cielesną postać, jego duch przetrwał aż do czasu zniszczenia Jedynego Pierścienia pod koniec Trzeciej Ery, kiedy to jego moc ostatecznie przeminęła.
Bibliografia
- S Roz. Ind.
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. M