Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Isildur był Dúnadanem z rodu Elendila, synem Elendila Wysokiego i bratem Anáriona, jednym z założycieli królestwa Gondoru w Śródziemiu. W roku 3319 Drugiej Ery, po Upadku Númenoru, Isildur wraz z ojcem, bratem i wiernymi im ludźmi zbiegł z wyspy i przybył do Śródziemia. Tam bracia założyli na południu królestwo Gondoru, wznosząc miasta Pelargir, Minas Ithil, Minas Anor oraz Osgiliath, które stało się jego stolicą. Isildur objął władzę nad Ithilien i zamieszkał w Minas Ithil.
W roku 3429 Drugiej Ery Sauron najechał Gondor i zdobył Minas Ithil, paląc Białe Drzewo. Isildur zdołał zbiec drogą morską do Arnoru, północnego królestwa swego ojca, pozostawiając Anáriona na obronę Gondoru. Wkrótce potem powrócił na południe wraz z Ostatnim Sojuszem Elfów i Ludzi, zawiązanym przez Elendila i Gil-galada. W roku 3434 Drugiej Ery wojska Sojuszu odniosły zwycięstwo nad armią Saurona w bitwie na Dagorlad, a następnie obległy Barad-dûr. W końcowej fazie wojny polegli zarówno Elendil, jak i Anárion, lecz Isildur odciął z dłoni Saurona Jedyny Pierścień, pozbawiając go cielesnej postaci i doprowadzając do jego upadku.
Po zwycięstwie Isildur nie zniszczył Jedynego Pierścienia, mimo rad udzielanych mu przez sprzymierzeńców, lecz zatrzymał go jako weregild za śmierć ojca i brata. W roku 2 Trzeciej Ery, w drodze na północ do Arnoru, gdzie zamierzał objąć władzę jako Najwyższy Król Dúnedainów, został napadnięty przez orków na Polach Gladden nad Anduiną. Podczas próby ucieczki użył Jedynego Pierścienia, by stać się niewidzialnym i przeprawić się przez rzekę, lecz Pierścień zsunął się z jego palca i zginął trafiony strzałami nieprzyjaciół. Jedyny Pierścień zaginął w wodach Anduiny, gdzie przeleżał wiele lat, nim został odnaleziony ponownie.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. I