Isengard
Isengard był warowną twierdzą położoną na południowym krańcu Gór Mglistych, niedaleko źródeł Iseny, gdzie dolina Nan Curunír otwierała się ku równinom Rohanu. Panował nad Przełęczą Rohanu oraz Brodami na Isenie, przez które wiódł główny szlak łączący północ i południe między Górami Mglistymi a Górami Białymi. Twierdza została wzniesiona przez ludzi Gondoru na początku Trzeciej Ery jako strażnica północnych granic ich królestwa.
Isengard otaczał potężny, naturalny mur z czarnej skały, tworzący kamienny pierścień wokół szerokiej, niemal okrągłej równiny. Od tego pierścienia wywodziła się jego nazwa, oznaczająca w języku Rohirrimów żelazne ogrodzenie. W obrębie murów wzniesiono bramy oraz dodatkowe umocnienia. W samym centrum stała wieża Orthank, zbudowana z czterech potężnych filarów z niezniszczalnego czarnego kamienia, zrośniętych w jedną całość. Wieża wznosiła się na wysokość ponad pięciuset stóp, a jej rozszczepiona iglica sprawiła, że nadano jej nazwę oznaczającą w języku elfów wieżę rozwidloną. W Orthanku przechowywano jeden z palantírów, kamieni widzących przywiezionych z Númenoru.
W miarę jak potęga Gondoru słabła, Isengard został opuszczony i pozostawiony bez stałej załogi. Około roku 2700 Trzeciej Ery twierdzę zajęli Dunlendingowie, lecz w roku 2759 zostali wyparci przez Rohirrimów. Wkrótce potem namiestnik Gondoru powierzył klucze do Orthanku czarodziejowi Sarumanowi, zezwalając mu na zamieszkanie w Isengardzie i strzeżenie tej warowni. Z czasem Saruman umocnił swoją władzę, a około roku 2963 rozpoczął rozbudowę twierdzy oraz gromadzenie w niej wojsk złożonych z Dunlendingów, orków, wilków, półorków i Uruk-hai.
Podczas Wojny o Pierścień armia Sarumana poniosła klęskę w bitwie o Hornburg w Helmowym Jarze. Wkrótce potem Entowie z Fangornu ruszyli na Isengard, zburzyli jego mury i zniszczyli zabudowania w obrębie pierścienia. Nie mogąc skruszyć murów Orthanku, zatamowali nurt Iseny i skierowali wody na równinę, zalewając wnętrze twierdzy. Saruman został uwięziony w wieży aż do czasu, gdy utracił swoją władzę. Po zakończeniu Wojny o Pierścień Entowie ostatecznie zburzyli pozostałości umocnień i przekształcili dolinę w zielony ogród zwany Drzewnym Ogrodem Orthanku.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. I