Ilmarë

Ilmarë była Mają należącą do orszaku Vardy Elentári, Królowej Niebios i Gwiazd. W źródłach tolkienowskich wymieniana jest jako najpotężniejsza spośród dziewiczych Majarów oraz najbliższa towarzyszka Vardy, pełniąca funkcję jej głównej służebnicy i wykonawczyni jej woli¹. Jej imię w quenyi wiąże się z rdzeniem ilm(a)-, odnoszonym do światła niebiańskiego i sfery gwiazd, co podkreśla jej kosmiczny charakter².

Ilmarë w porządku Ainurów

W hierarchii bytów Ilmarë zajmowała wyjątkowe miejsce wśród Majarów związanych z Vardą. O ile sama Varda była Valą odpowiedzialną za światło gwiazd i ich duchowy wymiar, Ilmarë działała jako pośredniczka i opiekunka porządku niebios, wspierając swej Pani w dziele rozpalania i strzeżenia gwiazd Ardy³. W tym sensie jej funkcja miała charakter zarówno kosmologiczny, jak i symboliczny.

Związek z Elfami

Ilmarë była szczególnie czczona przez Eldarów, dla których gwiazdy stanowiły pierwsze światło poznane po przebudzeniu nad Cuiviénen. Tradycja elficka przypisywała jej łagodność, czystość i bliskość z Vardą, co sprawiło, że była jedną z najbardziej umiłowanych Majarów w elfickiej pamięci⁴. Choć nie odgrywa bezpośredniej roli narracyjnej w wydarzeniach Pierwszej czy Drugiej Ery, jej obecność jest stale implikowana w kulcie Vardy i elfickiej symbolice światła.

Charakterystyka i znaczenie symboliczne

Ilmarë uosabia ideał duchowej czystości i służby, pozbawionej ambicji władzy czy ingerencji w dzieje Ardy na sposób polityczny lub militarny. W przeciwieństwie do Majarów takich jak Melian czy Sauron, Ilmarë pozostaje niemal całkowicie poza historią konfliktów, reprezentując raczej trwałość kosmicznego ładu niż dramat dziejów⁵.

Jej postać bywa interpretowana jako personifikacja niezmiennego, czystego światła – przeciwstawnego zarówno mrokowi Morgotha, jak i bardziej „ziemskim” działaniom innych duchów Ainurów. W tym sensie Ilmarë funkcjonuje w legendarium Tolkiena jako figura graniczna między metafizyką a mitologią gwiazd.

Przypisy

J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Valaquenta”.
J.R.R. Tolkien, The Etymologies, hasło ILM-.
J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Ainulindalë”.
Tamże, „Of the Coming of the Elves and the Captivity of Melkor”.
Verlyn Flieger, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.

Bibliografia

Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
Tolkien, J.R.R., The Etymologies.
Tolkien, J.R.R., Morgoth’s Ring.
Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.