Gwaihir the Windlord

written by Anna Eldameldor Mokos

Gwaihir Pan Wichru (Gwaihir the Windlord)

Gwaihir, zwany Panem Wichru (ang. the Windlord), był najpotężniejszym z Wielkich Orłów w późnym okresie Trzeciej Ery Słońca. Źródła narracyjne sytuują go jako zwierzchnika Orłów zamieszkujących Góry Mgliste i okolice Anduiny, a także jako jednego z najważniejszych sprzymierzeńców Wolnych Ludów Śródziemia w walce z potęgą Saurona¹. Tradycja przypisuje mu królewską rangę wśród ptactwa Ardy, choć jego władza miała charakter naturalny i charyzmatyczny, a nie instytucjonalny.

Pochodzenie i relacje z Gandalfem

Gwaihir należał do rodu Orłów, które według legendarium Tolkiena zostały powołane przez Manwëgo, Najwyższego Króla Valarów, jako strażnicy przestworzy i posłańcy jego woli². Szczególną rolę w jego dziejach odgrywała relacja z Gandalfem Szarym. Zgodnie z przekazami, Gandalf uleczył Gwaihira z zatrutej rany, co stało się początkiem trwałej więzi opartej na wzajemnym szacunku i zaufaniu³.

Udział w wydarzeniach końca Trzeciej Ery

W roku 2941 Trzeciej Ery Gwaihir wraz z innymi Orłami interweniował podczas ucieczki Thorina Dębowej Tarczy i jego Kompanii przed orkami w Górach Mglistych. Następnie wziął udział w Bitwie Pięciu Armii pod Erebor, gdzie Orły odegrały istotną rolę w przełamaniu impasu bitewnego⁴.

Podczas Wojny o Pierścień znaczenie Gwaihira stało się jeszcze bardziej widoczne. To on uwolnił Gandalfa, więzionego przez Sarumana na szczycie Orthanku w Isengardzie, ratując czarodzieja przed długotrwałym uwięzieniem⁵. Następnie, po pojedynku Gandalfa z Balrogiem na Zirak-zigil, Gwaihir zniósł go z górskiego szczytu, umożliwiając jego powrót do świata jako Gandalfa Białego⁶.

W marcu 3019 Trzeciej Ery, podczas ostatecznej konfrontacji przed Czarną Bramą Mordoru, Gwaihir wraz ze swym bratem Landrovalem poprowadził Orły przeciwko Nazgûlom dosiadającym skrzydlatych bestii, odciążając wojska Kapitanów Zachodu⁷. Po upadku Saurona to właśnie Gwaihir i Landroval uratowali Froda Bagginsa i Samwise’a Gamgee z płonących zboczy Góry Przeznaczenia, co symbolicznie domknęło ich rolę jako strażników równowagi świata⁸.

Znaczenie symboliczne

W interpretacjach badaczy Gwaihir bywa postrzegany jako figura eukatastrofy – nagłej, niespodziewanej interwencji dobra, która odmienia losy wydarzeń bez naruszania ich moralnej logiki⁹. Orły, a w szczególności Gwaihir, nie są narzędziami rozwiązującymi konflikty za bohaterów, lecz działają jako ostatnia pomoc w chwilach granicznych, zgodnie z wolą Valarów i porządkiem świata.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, t. II: The Two Towers, „The White Rider”.
  2. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Valaquenta”.
  3. J.R.R. Tolkien, The Hobbit, rozdz. 6: „Out of the Frying-Pan into the Fire”.
  4. Tamże, rozdz. 17: „The Clouds Burst”.
  5. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, t. II: The Two Towers, „The White Rider”.
  6. Tamże.
  7. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, t. III: The Return of the King, „The Black Gate Opens”.
  8. Tamże, „The Field of Cormallen”.
  9. J.R.R. Tolkien, „On Fairy-Stories”, w: Tree and Leaf.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Tree and Leaf.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.